Hiç kimse hiçbir hayvanı sevmiyordu. Evler ölüyordu. İnsanlar her gün daha kötüydü. Kadıköy Rıhtımı bütün martılarını başka denizlere gönderiyordu. Çocuklar merhameti öğrenecek bir canlı bulamıyordu.
Şükür cehalet bitti! Kimse okumuyor, herkes yazıyor. Kimse öğrenmiyor, herkes biliyor. Kimse susmuyor, herkes konuşuyor. [...] Kimse sevmiyor, herkes arzu ediyor. Kimse gölge değil, herkes ışık.
Tevazu bitti. İncelik bitti. Hatıra bitti. Gönül bitti. Şarkı bitti.