“Sevgili halkım, dostlarım hepinizi seviyorum; biliyorsunuz. Enkidu, bana candan arkadaştı. Bundan dolayı kadın gibi ağladığım için ayıplanmayın beni. Kadın erkek herkesin acı karşısında ağlamaya, sevinmeye, zamanında gülmeye hakkı var. Mademki Tanrılarımız o hissi bize vermiş, niçin onu kullanmayalım! Enkidu’ya o kadar alışmıştım ki o benim için elimde ok-yay, belimde hançer, önümde kalkan, bayramların giysisi, bitmez tükenmez bir neşe kaynağıydı. O benden çalındı. Benim sevgili arkadaşım kırlarda yabaneşekleri, panzterler, aslanlarla dolaşıyordu. Onunla en zor işleni yapıyorduk. Gök Boğası’nı, sedir ormanlarının canavarı Huvava’yı öldürdük. O şimdi öyle bir uykuya daldı ki beni duymuyor. Gözlerini açmıyor. Kalbine bakıyorum, o çarpmıyor.”