Yazamıyorum
Artık,
Ahhhhhh, yazamıyorum artık bizi.
Ne bizi, ne seni, nede beni artık.
Heyelanın altında kalmış bir nergis,
Başağı çekirge sürüsünden sömürülmüş
Sümbüller gibiyim.
Kalbimde, tırnaklarıma kelime ve süslü cümleleri aktaracak şehveti göremiyorum.
Ne yazabiliyorum nede artık yazmayı biliyorum.
Bir zerdalinin dalından koparmış gibiyim artık.
Zelal hissetmiyorum şîlo da değilim.
Tarif edilemez yoğunlukta kirli ve berrağım aslında.
İlk şiirim doğa ve vatanımaydı sonra sana dönmüştü kalemim.
Şimdi ne uğruna yazılacak o doğa, ne vatan nede sen varsın.
Kendimi hiç bu kadar boşlukta kalemi sallarken görmemiştim, son zamanlardan beridir.
Renkleri keşfetmekten öte, keşfettiklerime sıkı sıkıya kaybolmasın diye sarılıp saklıyorum.
Tıpkı oyuncağı elinden alınmaya çalışan 7'likler gibi.
Nafile, Koruyamıyorum vijdansızlıklara.
Yazamıyorum artık, Mürekkebim dile gelecek kadar kudretli değil, bu kasvetli ve yoğunluğun müvekkili olmayı reddediyor.
Bende ise yorgun umudu sende aramıştım oysa ki...
Bırakın hissetmeyi; aşk,sevgi ve saygı kavramlarını fiziki bir eyleme dökemeyenler yüzünden uzun zamandır şiir yazamıyorum. Böyle bir kitleyle duygularıma tercüman olan sözlerimi paylaşmak istemeyişim sanırım anlaşılabilir bir davranış.
Belki sana her gece “iyi geceler” yazamıyorum ama her kafamı yastığa koyduğumda, içimden sana iyi geceler diyorum.
Aurélia. Şimdiki zamanda, burada. Détruire'in (Yıkmak, Diyor Kadın) Alissa'sı gibi, ikisi de hep on sekiz yaşında. Yazıyı Aurélia ile yeni baştan buluyorum. Aurélia her yerde, dört bir yandan yazıyor. Aurélia Steiner'den sonra artık bir daha yazamam, yazıyı yitiririm, sağ kalmayı başaran bu kadınla konuşmazsam yazıyı yitiririm.
O burada olmazsa, gece gündüz, her an burada, hazır, ondan başka şeyi, her şeyi görmeme engel olmazsa eğer, hiçbir şey olamıyor. Yazamıyorum. Aurélia ile kapanıp bir buçuk ay geçirdim. Kalkıp Aurélia'nın denizini, Aurélia'nın gözlerini görüyordum; Vancouver'i görüyordum; denizin, Aurélia'nın çığlıklarıyla, onun uykusuyla uyuduğunu, çığlıklar attığını görüyordum.
Yeşil Gözler 
Marguerite Duras sayfa: 20
Yeşil Gözler Marguerite Duras sayfa: 20
Okuduğunuz kitabı çok beğenip inceleme yazacak kadar kelimeleri ve cümleleri birleştiremediğiniz oldu mu? İlk defa bir kitap hakkında inceleme yazamıyorum inanılmaz… 
Hain Kraliçe
Hain Kraliçe