Üniversiteyi kurtarmak mümkün mü sorusundan yola çıkan bir kitap. İngiltere, Yeni Zelanda, Avustralya bağlamında saf Anglofon düşünce ile yazılmış. Konu, başlık çok ilgi çekici. Sistem eleştirisi bekliyorsunuz ve evet sistemi, kapitalizmi eleştiriliyor ama bunu yine bu sistemin iyiliği, bu sistemin devamı için yapıyor :)
Yazılarında "Akademisyenler aziz değildir" diyen iki ismi yerin dibine sokup Oxford Üniversitesi gibi saygın bir kurum nasıl bu metni yayınlar diye paragraf döşediği bir kısım var ve bunu akademik kapitalizm olarak tanımlıyor. İşte üniversiteler böyle ölüyor.
Reklam
Winslow Covington, Quincy Montana’nın yeni polis şefi olarak işe başladığı ilk gece kasabanın kurucu ailesinin büyük oğlu Griffin Eden ile tanışıyor. İkisi de bir diğerini bölgeye gelmiş ve bir daha görmeyecekleri bir turist sanıyor. Ama kasabada yolları tekrar kesişiyor ve üstüne Eden arazisinde bir ceset bulunuyor. Herkes bunun bir intihar olduğuna emin olsa da dosyada Winslow'un içini huzursuz eden bir şeyler var. Hikayemiz de Winslow'un bu davayı araştırırken bir yandan da Griffin ile ilişkisini konu alıyor.
Kitabın ilk sayfalarında çiftimiz çok hızlı birlikte olunca bir an endişelenmiştim ancak kitabın hızı, yazım tarzı, karakter işlemesi gayet iyiydi. Gizem kısmını da çok beğendim. Hatta keşke polisiye kısmı daha ağırlıkta olsaydı. Kitabın ortalarında dava hep köşede, sadece Winslow'un aklında yer edinen bir sorun olarak kalmıştı. Ben daha çok araştırma, ipucu takibi görmek isterdim. Katilin kimliği detayıyla birlikte yazarın polisiye tonunu arttırabilecek potansiyeli olduğunu düşünüyorum.
Çok gıcık oldum. Kitaba da kadın karaktere de çok gıcık oldum. Sonuna kadar okumamın tek sebebi Jessie'nin derdi neydi anlamaktı. Drew'a en başından beri dalaşıp duruyordu. Drew, Jessie'ye sözünün olduğu gün nöbetten çıktığı için yorgun düşüp uyuyakaldı ama kasıtlı yapmadığını söyleyip özür diledi. Ama yok, kızımız bir kindar bir nefret dolu ki sormayın. Ne diye bu kadar darlıyor öğrenmek için kitabı bitirdim ve Sarah Adams, üzgünüm bu sefer açıklama hiç olmamış. Bu çiftin hikayesi bana hiç geçmedi.
Haftalardır kitap okuyamıyorum. Bir sürü kitaba başladım ama beni döngümden çıkaran Persephone ve Adam oldu. Yazarın çok rahatlatıcı bir üslubu var. Çiftin duygularını güzel yansıtmış.
Kielder Dükü Adam, yüzünün bir tarafında anomali ile doğuyor. Küçük yaştayken doktorlar ameliyatla düzeltmek isterken ona daha da zarar veriyorlar. Babası onu ömrü yettiğince sert biri olarak yetiştirmiş. Kimsenin ona acımasına katlanmaya niyeti yok. Varis için kahyasının önerisiyle fakir ama temiz aile kızımız Persephone ile evlilik anlaşmayı yapıyor. Varis için evleniyorlar ama tüm kitabı öpüşmelerini bekleyerek okudum. Çok, çok acı vericiydi :’D
Zor bir geçmişi olan Drea Rousseau, büyük bir uyuşturucu taciri olan Rafael Salinas'ın metresidir. Yıllardır Rafael'in yanında aptal, güzel sarışın rolü oynuyordur. Bir yandan da gizli gizli kendini sonrası için ekonomik olarak garantiye almaya çalışıyordur. Ama Salinas için bir metresten bile daha aşağı bir konumda olduğunu anlamasına sebep olacak bir olay yaşanır. Aynı olay, kiralık katil Simon ile tanışmasını sağlar.
Kitap tam olarak yarısına kadar çok çok iyiydi. Ama tam o yarıya geldiğimizde paranormal bir olay yaşandı ve neye uğradığımı şaşırdım. Hiç beklemiyordum. Çok garipti. Böyle üstü kapalı mucizevi bir olay değil, gerçekten paranormal. Bu olaya hazırlıklı olsam dahi yine de garipserdim. Kurguya yakıştığını düşünmüyorum. Drea ve Simon'un birlikte çalıştıkları, sürükleyici, aksiyonlu bir devam yazılabilirdi. Bir de aşkın gözü kör diyelim demesine de Drea'nın Simon'u nasıl affettiğini hiç anlayamadım…
Reklam