Alexandra Ripley Yorumları ve İncelemeleri
Alexandra Ripley yorumları ve incelemelerini, Alexandra Ripley kitabı hakkındaki okur görüşlerini , Alexandra Ripley puanlarını 1000Kitap'ta bulabilirsiniz.
Margaret Mitchell, Rüzgar Gibi Geçti’nin bittikten sonra dahi aklımızı işgal etmekten vazgeçmeyeceğinden emin olmuştu. Eğer bu kitabı okumayı düşünüyorsanız, siz de durumdan haberdarsınızdır. Ancak Rüzgar Gibi Geçti Mitchell’ın ilk ve tek romanı olduğu için ondan sonra devamını yazmayı başka yazarlar denedi. Alexandra Ripley de onlardan biri. Kendi içinde değerlendirdiğimizde okunabilir, çerezlik bir kitap olmasına rağmen en sevdiğim romanın mirasına layık görmüyorum. Karakterler adeta karakterlerini yitirmişler. Rüzgar Gibi Geçti yayınlandığı günden bu yana her zaman kendisinden sonra benzer/benzemeye çalışan aşk romanlarına ilham kaynağı oldu. Esin kaynağı olan bir romanın devamının ise böyle klişelerle dolu bir kitap olması insanda “okumasaydım da olurdu” hissini uyandırıyor.
Margaret Mitchell öyle bir yerde bitirdi ki Rüzgar Gibi Geçti'yi, kitabın okuyucuları olarak içimizde ukde bırakmıştı. Ömrü yetse belki zamanla devamını da yazacaktı kim bilir..
Vefatından sonra mirasçıları devamını yazacak bir yazar arayışına girmişler ve bu işi Alexandra Ripley üstlenmiş. Mükemmel bir iş çıkarmış diyemeyeceğim malesef, ama eleştirildiği kadar kötü olduğuna da asla katılmıyorum. Eleştirmenler tarafından yerden yere vurulmuş olmasına rağmen kitap dönemin en çok satan ve okunan kitapları arasına girmiş.
Margaret Mitchell'in anlatım tarzı çok daha güzeldi kesinlikle. Daha derin, daha yoğundu.
Bu devam kitabını farklı biz yazarın yazdığını göz önünde bulundurarak okuyunca hiç de yabancılık çekmeden okumak mümkün. Aleksandra Ripley karakterlerin ruhunu çok çok iyi yakalamış bence. Kitabı okurken yazım dili dışında karakterlere karşı asla bir yabancılık duymadım. Her biri gerçekten çok iyi yansıtılmış. Rhett aynı alaycı Rhett, Scarlett aynı bencil, kibirli ve şımarık, sinir bozucu Scarlett. Yan karakterler hepsi orjinal hikayedekinin aynısıydı. Önemli olan da buydu. Yazarı farklı olunca tabi ki farklı bir anlatım dili, farklı olay ve mekanlar devreye girecekti bunu kabul etmeliyiz değil mi?
Ancak bence yazar çok daha iyi bir iş çıkarabilirdi. 700 sayfalık (küçük puntolarla basılmış, sayfa boşlukları çok az üstelik) bir eser yazıyorsun ama ben o sayfalar içinde bir tane bile derin anlamlı bir cümle yakalayıp çıkaramıyorum olacak şey mi? (ー_ー)
Kitap tamamen Scarlett'e odaklı ilerliyor, onun etrafında dönüyor. Bazen "yeter ama biraz diğer karakterlerin, Rhett'in de ne yaşadığını ne hissettiğini, neler yaptığını okuyalım kardeşim!" diye isyan edecek oldum ama sonra kitabın adı zaten SCARLETT O'HARA'NIN DÜNYASI ne bekliyorsun ki deyip durumu kabullenerek okumaya
Reklam
Puan vermedi·700 syf.·
2026 3. kitabı
Rüzgar Gibi Geçti öyle bir yerde bitmişti ki bitirdikten sonra kaç gün aklımı işgal etmişti. Yazarın devamını yazmaya ömrünün yetmemesi beni cok üzmüştü. Kendimce Rhett ve Scarlett'e mutlu son hayal etmekle yetinmiştim. Daha sonra kitapla ilgili araştırma yaparken 2 tane daha devam kitabının farklı yazarlar tarafından yazıldığını duymak beni aşırı mutlu etmişti. Devam kitabı olan iki kitabı da tabii ki satın aldım ve önceliğim Scarlett oldu. Kitap tabii ki bir Margaret Mitchell'in Rüzgar Gibi Geçti'si kadar olamasa da beni içine aldı, okurken keyif aldım. Dili güzeldi, orijinal esere sadık kalmaya çalışmış bence baya. Karakterleri ilk kitaptaki gibi anlatmış, büyük farklar yoktu. Sadece Scarlett'i Rhett konusunda biraz fazla ısrarcı hatta gurursuz yazmıştı. Aslında Ashley'e aşıkken de bir şeyleri pek umursamadığı olurdu ama yine de Margaret'in Scarlett'i bu kadar ısrarcı olur muydu diye bir düşünmedim değil. Scarlett ve Rhett ilişkisi aşağı yukarı bildiğimiz gibi devam etti. Ben bu kitapta Scarlett'in yedi ceddini bu kadar okuyacağımı düşünmemiştim ama. Açıkçası daha fazla Rhett ve Scarlett ikilisi okumak isterdim, bana yetmedi pek. Yazar çok fazla akraba anlattı. Şu konuda takdir ediyorum ama gerçekten Amerika'nin farklı yerlerinin kültürlerini, insanların yaşayış tarzlarını falan çok güzel ve detaylı anlatmış. Bunun dışında İrlanda hikayesi de gayet güzeldi. İrlanda kültürü, İngilizlerle mücadeleleri falan hoşuma gitti ama işte sadece biraz daha kısa tutulabilirdi. Kitapla ilgili en büyük şikayetim bu olabilir. Bir de sonundaki (spoiler) aile buluşmasını, o güzel mutlu sonu, Rhett'in kızıyla olan baba kız ilişkisini biraz daha fazla okumak isterdim. Bu da bana yetmedi maalesef. Ama sonuç olarak beni memnun eden bir kitap oldu diyebilirim. Hayran olduğum bu ikiliyi