André Gorz Yorumları ve İncelemeleri
André Gorz yorumları ve incelemelerini, André Gorz kitabı hakkındaki okur görüşlerini , André Gorz puanlarını 1000Kitap'ta bulabilirsiniz.Aşkın Varoluş Hali: Son Mektup’ta Sevgi, Zaman ve Ölüm1000Kitap
André Gorz’un Son Mektup (Lettre à D.: Histoire d’un amour) adlı eseri, yalnızca bir aşk mektubu değil; zaman, yaşlanma, ölüm ve bağlılık üzerine felsefi bir iç döküş olarak okunmalıdır. Gorz’un eşi Dorine’e yazdığı bu kısa ama yoğun metin, bir ömrü paylaşmış iki insanın sessiz sadakatine tanıklıktır. Yazar, elli sekiz yıllık bir beraberliğin ardından kaleme aldığı bu mektupta, hem bir teşekkür hem bir vedayı, hem bir hesaplaşmayı hem de derin bir kabullenişi dile getirir. Eserin ilk cümlesi bile bu tonun tamamını taşır: “Yakında seksen iki yaşında olacaksın. Boyun altı santim kısaldı, olsa olsa kırk beş kilosun ve hâlâ güzel, çekici, arzu uyandırıcısın.” Bu ifade, yaşlanmanın yıkıcılığı karşısında sevginin zamana meydan okuyan gücünü gösterir.
Gorz, modern dünyanın hızla tükettiği duyguların aksine, aşkı bir süreç, bir emek, hatta bir direniş biçimi olarak sunar. Dorine ile yaşadıkları yalnızca bir romantik birliktelik değildir; aynı zamanda entelektüel, politik ve insani bir ortaklıktır. Onların aşkı, “birlikte düşünmenin” ve “birlikte yaşlanmanın” mümkün olduğunu kanıtlayan bir yoldaşlıktır. Gorz, eşiyle kurduğu bu derin bağın arkasındaki duygusal emeği anlatırken, duygusallığa düşmeden, ama bir o kadar da içten bir tonda yazar. Aşkı idealleştirmez; onun eksiklikleriyle, hastalıkla, zamanla, sessizlikle nasıl evrildiğini anlatır. Çünkü bu metinde aşk, bir duygudan çok bir varoluş biçimidir — kişinin benliğini diğerine açma, kendini onda tanıma ve sonunda onunla birlikte yok olmayı seçme hali.
Eserin merkezinde yaşlanma ve ölümün kaçınılmazlığı vardır. Dorine’in hastalığı, bedenin kaçınılmaz çöküşü ve bu süreçte Gorz’un çaresizlikle, sevgiyle ve kabulle kurduğu denge, metni sarsıcı kılar. “Seninle yaşamak kadar, sensiz kalmamak da bir tercihti,” der gibidir Gorz.
Yaşarken nasılsa ölürken de birlikte.1000Kitap
Aşk'ı anlamaya çalıştığım şu dönemde, sevdiğim bir arkadaşımın tavsiyesi üzerine okudum bu kitabı.
Aşk'a ve Ölüm'e dair yazdığım ikinci inceleme bu olacak sanırım. İlk incelemem Aşk ve Ölüm Üzerine kitabınaydı (yorum kısmına bıraktım incelemeyi).
İlk incelememden bu yana fikirlerim oldukça olgunlaştı. Aşk'a karşı takındığım ön yargılı tavır yerini merak duygusuna ve anlama arzusuna bıraktı zamanla.
Kitabın incelemelerini okuduğumda içerik hakkında gayet doyurucu incelemelerle karşılaştım bundan ötürü yine kitabın bana hissettirdikleri üzerinden gitmek istiyorum bu incelemede.
Uzatmadan kısaca kitap hakkında bilgi vermem gerekirse: kitap, daha çok bir içsel hesaplaşma gibiydi. Ama sevdiği kadın aracılığı ile yapıyordu bu hesaplaşmayı. Ona zamanında söyleyemediklerini, o zamanlar açıklayamadığı, kendinin dahi anlamadığı duygularını artık kazandığı olgunlukla tek tek açıklıyordu sevdiği kadına. Aşkı üzerinden tanıyordu yazarken kendini ve Dorine'yi.
En çok ilgimi çeken nokta, yazarın da -aynı benim gibi- zamanla aşka bakışının ne kadar değiştiği ve olgunlaştığı oldu.
Her şeyin sonunda Aşk ve Ölüm bu hikayede de tamamlıyordu birbirini. Dorine ve Andre birlikte gideceklerdi ölüme.
Sebeplerinden ziyade sonuç üzerine bir iki söz söylemek istiyorum: evet yine karşımdasınız, yine ikiniz ele ele ve yine beni düşüncelere itiyorsunuz. Aşk ve Ölüm sizden bahsediyorum.
Evet, Aşk uğruna ölümü yermiştim. İddialıydım. Öfkeliydim. Şimdi ise hüzünlü ve düşünceliyim sadece.
Tek bir soru soracağım kendime: Sen Gorz'un yaptığını yapabilir miydin?
Düşünmeden "Evet." diyorum bu soruya.
O halde geçmiş olsun Eylülcüğüm... :)
Buraya kadar okuduğunuz için teşekkür ederim...
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Andre Gorz Fransız bir filozof. Eser 58 yıllık eşi Dorin'e yazmış olduğu bir mektubu anlatıyor. Nasıl tanıştıklarından başlayıp, kendisinin ve eşinin 58 yıl boyunca neler düşündüğü ve hissettigine odaklanıp ona itiraflar da bulunmasından bahsediyor. Annesi ile tanışmasında eşinin ne kadar hoş biri olduğunu yazıyor. En çok hoşuma giden bölüm ise Andre Gorz'a yatağa gel demesi. Gorz'un ise geliyorum dedikten sonra Dorin'in geliyorum deme gel demesi beni gülümsetti. Dorin kanser oluyor ve ikisi bir karar alıyor eğer biri ölürse diğeri de yaşamayacak. Dorin kanserken sık sık Schubert'in 9. Senfonisini dinliyorlar. Ve kitap şu satırlarla başlayıp yine aynı satırlarla bitiyor;
“Yakında seksen iki yaşında olacaksın. Boyun altı santim kısaldı, olsa olsa kırk beş kilosun ve hâlâ güzel, çekici, arzu uyandırıcısın. Elli sekiz yıldır birlikte yaşıyoruz ve ben seni her zamankinden çok seviyorum."
Muhteşem bir aşk ya da sevgi hikayesi. Bağlılığın birlikteliğin sadakatin örneği.
“İkimizin de dileği, diğerinin ölümünden sonra yaşamak zorunda kalmamaktı. Birbirimize sık sık söylediğimiz gibi, olmaz ya, eğer ikinci bir hayatımız olsaydı o hayatı da birlikte geçirmek isterdik.”
Her şey gibi aşk ve sevgi kavramlarının da içi boşaltıldı. İlişkileri sıkılınca kesip atmak artık çok kolay. Evlilik deseniz tamamen ayrı bir fobi haline geldi günümüzde. Gorz’un mektubu tüm bunlara inat, aşka olan inanca bir umut ışığı gibi sanki… Böylesi karşılıklı sevgi ve saygıyı herkesin tatması dileğiyle… Keyifli okumalar.
Kitap şu cümleyle başlıyor: “Yakında seksen iki yaşında olacaksın. Boyun altı santim kısaldı, olsa olsa kırk beş kilosun ve hâlâ güzel, çekici, arzu uyandırıcısın. Elli sekiz yıldır birlikte yaşıyoruz ve ben seni her zamankinden çok seviyorum.”
Gorz, eşiyle beraber intihar etmeden önce bu satırlarla başlayan bir mektup yazar. Bu uzun mektupta eşiyle ilk karşılaşmasından tutun son zamanlarına kadar ki birlikteliğini yazar.
Evliliği bir burjuva kurumu olarak gören Gorz, Dorine ile beraber bir dönüşüm içerisine girmiştir. Varlığını kabul edemeyen yazar Dorine sayesinde varlığını kabul etmiştir. Gorz adeta büyük bir değişimin içerisindedir.
Çok güzel bir evlilik sürdürmüşlerdir. Dorine eşinin işinde ona yardımcı oluyor, yazar olan eşinin gecelerce çalışmasını normal karşılıyor ve bütün güçlüklere karşı güzel bir direniş sergiliyor. Aşklarının elli sekiz yıl sürmesini sağlayan nedenlerden biri de kuşkusuz Dorine'nin parayı küçümsemesidir. Son yirmi üç senelerini bir köyde geçirirler. Köy hayatı onlara çok iyi gelmiştir.
Bu uzun birliktelik eşi Dorine'nin hastalığıyla beraber tehlikeye girmiştir. Eşi Dorine'nin az bir ömrü kalmış ve acılar içinde geçmektedir son günleri. Fakat eşinin hastalığının yarattığı korkunç acıyı birlikte intihar ederek yeneceklerdir.
Kaldı mı böyle romantik adamlar? :(
"İnsanın neden sevdiğini ve neden herkes bir yana, sadece o belirli kişi tarafından sevilmek istediğini felsefi olarak açıklamak imkansız."