Çelişki ve Sarsıntı kitaplarıyla sevdiğim bir yazar olan Barış İnce'nin son romanı. Buram buram İzmir kokan satırlarda, definecilik ön planda. Zamanında İzmir'den göçmek zorunda kalanların, geri dönme ümidiyle evlerin altına gömdüklerini düşündükleri altınların peşindeki insanların hikâyesi.
.
Alt metinde birçok gönderme var. Yoksul zengin karşılaştırması, çaresizlik, siyasi göndermeler, aile içi çatışmalar, iletişimsizlik, cinler, büyüler...
.
Bölüm sonlarında "O esnada aynı şehirde..." diyerek aynı anda birçok yerde birilerinin canı yanıyor, birileri can yakıyor dercesine anlatımı çok hoşuma gitti.
.
Dokunduğu konular itibarıyla kitabı sevdim, yaşananlar biraz sertti yalnız, acımasızca... Ancak kullandığı dil açısından pek hoşuma gittiğini söyleyemem.
.
Kurgu bile olsa okurken karakterlerin canlılığını hissetmek isterim. Bu konuda etkili olamadı bende.
.
Sevmediğim bazı noktalar olmasına rağmen genel olarak beğendiğimi ve okuduğuma pişman olmadığımı söylemeliyim...