Hakkında
1954 doğumlu Chris Rojek 1976 yılında Leicester University'nin sosyoloji bölümünden mezun oldu. 1979 yılında aynı üniversitenin felsefe bölümünden master ve 1991'de Glasgow University'den doktora derecesi aldı. 1981-1982 arasında College of St Mark & St John, 1982-1986 yıllarında Queen's College'da sosyoloji dersleri verdi. 1986-1994 yılları arasında routledge yayınevinde sosyoloji editörlüğü yaptı. 1994-1996 yılları arasında Staffordshire University'de sosyoloji profesörü olarak ders verdi. 1996'dan bu yana Nottingham Trent University'de sosyoloji ve kültür profesörü olarak ders vermektedir. Routledge, Macmillan, Edward Arnold gibi yayınevlerinde çeşitli kitapların editörlüğünü yapmıştır.
Rojek'in kitapları şunlardır: Capitalism and Leisure Theory (1985), Ways of Escape (1993), Decentring Leisure (1995), John Urry ile birlikte Touring Cultures (1997), Bryan Turner ile birlikte Leisure and Culture (2000), Society and Culture (2001) ve Stuart Hall and Cultural Studies (2003).
Ünvan:
Sosyoloji Profesörü
Doğum:
1954
Okurlar
5 okur beğendi.
26 okur okudu.
1 okur okuyor.
41 okur okuyacak.
2 okur yarım bıraktı.
Okur demografisi
Kadın% 38.5
Erkek% 61.5
0-12 Yaş
13-17 Yaş
18-24 Yaş
25-34 Yaş
35-44 Yaş
45-54 Yaş
55-64 Yaş
65+ Yaş
Reklam
Alıntılar
“Demokratik kuramın çağnştırdığı evrensel seçme hakkı ve eşitlik, pratikte gerçekleşmez. Böyle olduğu için de demokrasinin toplumsal ve psikolojik durumu, genelleşmiş bir hoşnutsuzluk ve tatminsizlikten ibarettir, çünkü politik sistemin çağnştırdığı kültürel ve ekonomik vaatler kültürde ve ekonomide yaşanan ilişkilerde hayata geçirilmez. Bireyler arasındaki eşitlik yasal olarak kabul edilse de, demokratikleşmiş toplumun büyük kesimleri, özellikle de etnik azınlıklar, kadınlar ve özürlüler pratikte eşit haklara sahip değillerdir. Sistemin çalışmadığı ve adil olmadığı kuşkusu, politik toplumda sık rastlanan bir özelliktir (Rojek, 2003: 192).”
Sayfa 192 - Ayrıntı Yayınları, seri 384. Birinci Basım, 2003, İstanbul. Çeviren; Semra Kunt Akbaş- Kürşad Kızıltuğ·Kitabı okudu
Kıtlıklar tüketici hareketi ile çoğalırken çağdaşlaşma süreci toplumun yapısındaki riski artırmış, aynı zamanda riskin yapısını da değişirmiştir. Çağdaş bir ortamda risk çoğunlukla özel değil geneldir, hiyerarşik değil demoktratiktir, yerel değil küreseldir. Çağdaşlaşmayla birlikte çevresel riskler bütün kitleye yayılmıştır. Bu nedenle, refahın hiyerarşik olduğunu fakat çevre kirliliğinin demokratik olduğunu çünkü ozon tabakasının delinmesi, çevre kırlıliği ve besin arzının ve besin zincirinin kalitesinin azalması gibi tehlikelerle karşı karşıya olan bir toplumun bütün üyelerinin buna maruz kaldığını ileri sürmek mümkündür. Küreselleşme ile hastalık riski artık coğrafi ya da toplumsal alanlarla sınırlı değildir, bütün topluma dağılmıştır. AIDS, HIV, CJD ve deli dana hastalığı, risk toplumunun en mükemmel örneğidir.
Reklam
Reklam