Mecnun musun gönül vefa umarsın
Zamanın bir alay bî-vefasından
Bu dertli deruna deva umarsın
Lokman mı zan ettin hoca libasından
Bizi ta’n edenler fasıktır deyu
Bu dertli derunu yanıkdır deyu
Düşman oldu bize aşıktır deyu
Kurtulmadık halkın iftirasından
Herkes güzel olmuş halli halince
Sonunu gösterir gönlü olunca
Kendine münasip bir dost bulunca
Yüz çevirmeli mi müptelasından
Terk eylemem dostlar figan-ı yari
Eylerim bülbül gibi ah ile zarı
Söyleyim ismini desinler bari
Dertli vazgelmez Mustafa’sından