Yalnızım, kimsenin olmadığı kadar. Ne bir dost ne de bir post! İstemiyorum da kimseyi. Düşünüyorum... Ben kendi sesimi duymazken kim duyacaktı ki beni? Kim anlayabilecekti girdiğim o eşsiz çemberi. Kim çözebilecekti düğümlerimi?
Kalem düştü elimden, sayfam boş kaldı,
Loş ışıkta yazarken birden karanlık sardı.
Gurbet gurbet olalı yollarına ağladı,
Özgürlük yanında koca bir yalnızlık kaldı...