"Herkesin hatırı vardır herkeste. Amenna en çok hatırda bendedir. Benim hatırım var mıdır kimse de derseniz amenna en çok hatırı bilinmeyen de benimdir. En çok, en, ne en? En kıymetsizi de benimdir en sevilmeyeni de.
Dönüp bir bakınca insanlara verdiğim değeri kendime verseydim bugün çok farklı yerlere, çok farklı mevzuatlara sahiptim. En basitinden hak ettiğim yerde hak ettiğim insanlarlardaydım belki daha iyi belki daha kötülerleydim fakat kesinlikle hak ettiğim insanlarlaydım. Şikayetim de olmazdı kendi kulvarımdaydım. Kendime hep saf derdim hala daha öyle derim. Saf, uçtum akıl, herkesi kendi gibi sanan bir garibanım hiç kimsenin kendim gibi olmadığını anlamakta ayrı bir hikaye tabii ki. Vurula vurula yolun sonuna geldim. Vuracak kimse olmamasından değil tabii ki vuracak yer kalmadığından.