Burcu Özge
@yburcuozge
37 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Güzel kadın... Safiye Erol, Cumhuriyet kadını edasıyla yazdığı cümlelerini, kendi nahifliğiyle dokumuş.
"O gözler ki içlerinde görülmedik cümbüşler yapılan cennet saraylarının pencereleri gibi Tanrı ışıklarıyla yanardı."
İnsanın doğasında var olan ihtiraslı duygular ve durumlar baştan sona sizi de içine alarak devam ediyor.
Türk kültürüne dair dönemin yaşayış biçimi, dini inanç, tarihte yaşanılan olaylar ve akla gelebilecek pek çok konuya ustalıkla değinilmiş, özenle işlenmiş bir kitap.
Yazar, bilgilerimize ve görüşlerimize çoğu kısımda bambaşka bir pencere açıyor, katı yaklaşılan olaylara empati kurmak durumunda kalıyorsunuz. Böylece kitabın okuyucuya çok şey kattığını, duyarlılığını ve hoşgörüsünü arttırdığını, bakış açısını genişlettiğini söyleyebilirim.
"Hatır kırmak, can yakmak, yürek deşmek... Oğullarınız bunu sizde dener, karılarında olgunluğa erdirir, öyle değil mi? Zinhar evlatlarınızı zalimlik derecesine vardıracak kadar sevip şirazeden çıkartmayın."
Öyle ki yazarın tespitlerine hak vermemek elde değil...
"Türk milleti cihangirliğini yüzyıllar evvet yaptı. Kılıcının ucuyla bir çırpıda üç kıtaya imzasını attı. Üç kıtaya kendi yüksek medeniyetinin anıtlarını dikti."
Milli, dini, aşkı, acıyı her duyguyu kuvvetle tattırdın Ciğerdelen.
Tam anlamıyla insan gibi yaşayamıyorsak, en azından tam anlamıyla hayvan gibi yaşamamak için elimizden geleni yapalım.

Eskiler ne demiş, körler ülkesinde tek gözlüler kral olur.
İçimizdeki şeytan mı yoksa yaratılışımızdaki kusur mu?
Kesin yargıya varamadığım bir roman. İlk sayfalarda Ömer ve Nihatın konuşmaları, düşünceleri beni kitabın içine çekti ve merakla okumamı sürdürdü. Bu romanda yan karakterlerden çok Ömeri değerlenmek istiyorum. Ömerin iç dünyasındaki karmaşayı birçok insanın yaşadığını ve onun büyüme sancıları çektiğini düşünüyorum. Büyümeye ilk adımı ise Macideyi hayatına aldığında attı. Para kazanma evini geçindirme derdiyle boğuşup durdu ve başarısız olarak Macideyi kaybetti. Yaptığı onca hataya rağmen ben Ömerin Macideyi sevdiğine inanıyorum çünkü hayatta hiçbir gayesi olmayan adam bir kadının sorumluluğunu üzerine alıp aile olmak istedi. Evet sonuçta başaramadı ama süreçte bu yola istek ve inançla çıktı.
Hayatta bazen başaramadığımız savaşlar veriyoruz ve gücümüz yettiğince isteklerimizin peşinden gidiyoruz, hiç kimse her şeyi başarma garantisiyle bir yola çıkmıyor.
İnsanın tüm eksik ve zayıf yönlerini, iç çatışmasını ve doğrusuyla yanlışıyla doya doya insan olduğunu gördüğüm bir romandı.
Herkes ne diyecek?.. Fakat bu ana kadar herkesten ne gördüm ki... Bana en yakın olanlar dahil olmak üzere, bu herkes dedikleri şey beni üzmekten, hayatımı manasız bir hale sokmaktan başka ne yaptı?
