Ö.Yücel Ulukanoğlu
@yclulukanoglu
Öd Tengri aşar kişi oglı köp ölgeli törümiş
𐰢𐰇𐰤𐰏𐰚𐰀∶𐱅𐰭𐰼𐰃𐰘𐰤∶𐰚𐰇𐰲𐰓𐰼
Kıpçaklar için Don havzasına ve Avrupa bozkırlarına
çıkış önemli idi; çünkü Kıpçak nüfusunu artması
sebebiyle onların yeni topraklara ihtiyaçları vardı.
“Dört çocuk aile sayılmaz” diyordu Kıpçaklar. O
zamanlarda şekillenmiş geleneklere göre, küçük erkek
evlât, baba evinde kalıyor, anne ve babasına hizmet
ediyordu. Büyük oğullar ise askerlik yapıyor ve yeni
diyarlara gidiyordu. Devlet evlâtları için vardı: Eğer
ailede sadece bir erkek çocuk var ise, o gencin kulağına
bir küpe takıyorlardı. Askerde komutan, kulağı küpeli eri
tehlikeli işlere göndermiyordu. Soyunun son erkek
evlâdı ise, bu defa kulağına iki küpe takılıyordu. Bunlar
özellikle korunuyordu.
Herkes askerlik yapıyordu. Askerlik bir erkek için şarttı
ve çok şerefli bir işti. Eğer genç askerliğini yapmamışsa,
evlenmesi de yasaklanıyordu. Ordu mensuplarına çok
hürmet ediliyordu. Bir genç, askere gitmeden önce bir
tay besliyordu. Askere giderken kendi yetiştirdiği atı ve
kendi silâhıyla gidiyordu. Bu yüzden Deşti Kıpçak’ ta her
zaman için esas vurucu gücün süvari olması insanı
şaşırtmıyor.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Elbette burada, yani Orta Asya’da Türk milletinin
yüzünün kendine has bir şekil almaması mümkün
değildi. Buradaki Türkler, çoktan Altaylardaki
akrabalarından farklı bir yapıya sahip olmuştur. Bu,
aslında yeni bir Türk kültürüdür ! Onun için onları Oğuz
Türkleri olarak adlandırmışlardır. (Oğuz : “aklı selim
sahibi” , “çok tecrübeli” demektir.)
Altay’ da ise küçüğünden büyüğüne kadar herkes
binicidir. Yaya yürümek utanç sebebi sayılıyordu.
Çocuğa önce at binmeyi, sonra yürümeyi öğretiyorlardı.
Türk, atının yanında gelişiyordu. At, bütün hayatı
boyunca onun yanında idi. Mezara bile beraber
giriyorlardı.
Üretmek güzeldir..
Demir ocakları, Türk halkının en önemli
icadı, sırrı ve kalkanı olmuştur.
Türkler, demir ocaklarının sırlarını ağızdan ağıza,
babadan oğula aktarıyorlardı. Bu sırdan ancak en
güvenilir aileler haberdardı. Demirciler ve metal işleri ile
uğraşan bu ustalar Türk halkının her zaman en değerli
varlığı ve hazinesi olmuştur!
Demircilikle birlikte Türklere inanılmaz bir bolluk ve
zenginlik gelmişti.
Bir kişi,gökyüzünü aydınlatan parlak bir çizgi ve gökten düşen
bir yıldız görmüştü.Bu bir meteorit idi; büyük siyah bir taştı, Gök’ten gelen
misafir hemen fark edildi. Kadim Türkler böylece veya
belki de başka bir şekilde, ilk kez “gök demirini” tanımış
oldular. Çünkü yere düşen “gök metal”, yani meteorit
tamamen demir ihtiva ediyordu.
Dünyada hiç kimsenin yapamadığı ve kimsenin de aklına
gelmeyen bir şeyi Altay’ da Timur adlı bir Türk
gerçekleştirmiştir. Timur, metalden yapılmış bir soba
düşünmüştü. Timur, bu soba üzerinde demiri eritmek
istiyordu.
Bu insanlığın en büyük keşfi olmuştur.