bir anım vardı anlatacak. anlatmadım. neyim varsa her şeyimden, bütün bildiklerimden, inançlarımdan, anılarımdan arınmak istiyordum. ilk dünyaya geldiğim gün gibi demeyeyim, ama dünyayı ilk tanıdığım gündeki gibi olmak istiyordum. olamaz mıyım?
zira sevgi taçlandırdığı kadar çarmıha da gerer sizi. besler, büyütür hem de budar sizi. doruğunuza tırmanıp, güneşte titreyen en hassas dallarınızı okşadığı gibi, köklerinize de iner ve sarsar, toprağa sıkı sıkı tutuşlarınızı.