Insanın bu dünyaya sevinci tatmak için geldiğini, aksi takdirde sevinç ile eğlence peşinde bu denli tutkuyla ve sürekli koşmayacağını, insan doğasının özünün sefa sürmek olduğunu, geri kalan her şeyin aptallık sayılması gerektiğini herkes kabul ediyordu.