Insanın bu dünyaya sevinci tatmak için geldiğini, aksi takdirde sevinç ile eğlence peşinde bu denli tutkuyla ve sürekli koşmayacağını, insan doğasının özünün sefa sürmek olduğunu, geri kalan her şeyin aptallık sayılması gerektiğini herkes kabul ediyordu.
İnsanı tüketen davaların, entrikaların, savaşların, din adamları arasındaki çekişmelerin saçmalığı ile korkunçluğunun ve başka amaçlar uğruna yaşamak için hayatın çok kısa olduğunun farkındaydılar.
Amma vay o günə; gənclərdən biri
Göz yuma rütbəyə, mövqeyə, ada,
Ola elm aşiqi, bilik əsiri,
Meyil edə sənətə, ədəbiyyata,
"Yanğın! Haray!" - deyə səs salar onlar.
Evlər yeni, düşüncələr köhnədir.
Şad olun ki, nə illər, nə yanğınlar
Etməz köhnə fikirləri tarimar.
Rütbə qazanmağın çoxdur yolları