Kitaba ilk başladığımda biraz hevesli birazda önyargılıydım. Çünkü Anton Çehov'un ilk okuduğum kitabı. Ve yazar hakkında tek bildiğimin durum tarzı hikayelerin öncüsü olduğudur. Durum hikayelerinin yavaş ve sıkıcı ilerleyeceğini düşünüyordum. İlk sayfalarım çok yavaş geçti. Ve sınavlar nedeniyle yarıda bırakmak zorunda kaldım. Sınavları atlattıktan sonra -yani bu hafta- tekrar başladım. İlerleyen bölümlerde tanımlamalar ve olaylar daha akıcı hale gelmeye başlıyor. Okuduğum ilk klasiklerden de biri ayrıca. Kitap bir çocuğun annesinin yanından okumak için dayısı tarafından götürüldüğü sırada yaptığı yolculuğu konu alıyor. Her ne kadar kitabın ortalarında olsam da yolculuğun sonunu ve daha bir çok sorunun cevabını bulmak için hızlıca bitirmeye çalışıyorum.
Kitabı bitirdim bence güzeldi. Bitince bir soluk aldım ve kapağı kapattım.