Gamzenurr
@Gamzennurr
İstanbul
24 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Reklam
Kızıl Veba ve İnsanlar
Jack London "Bende Granser'ın şu barut denen şeyin nasıl yapıldığını hatırlamasını sağlayacağım." dedi Edwin, yumuşakça. "Böylece ikinizden de üstün olacağım. Tavşandudak, sen benim adıma savaşacak, benim için avlanacaksın; Hu-Hu, sen de ölüm çubuklarını benim adıma gönderip herkesi benim için korkutacaksın. Eğer Tavşandudak senin kafanı kırmaya çalışırsa barutumla onun icabına bakacağım. Granser hiçte sizin sandığınız gibi salak değildir. Onun dediklerini dinleyeceğim ve günün birinde sizin başınıza geçeceğim."
Başlarda oldukça sıkıcı ve ilgi çekici gelmeyen bir kitapken ilerledikçe beni içine çekti aldı. Aslında çok dikkatli okursak özellikle kitabın sonunda insanların ne şartlarda olursa olsun, hangi zamanda olursa olsun insanların sonunun hep aynı yere geldiğini fark edeceksiniz. Kitabın sonunda özellikle üstteki alıntı da oldukça ilkel bir yaşam içindeki küçük bir çocuğun dedesinin anlattığı belki garip ve anlamsız gelen hikayeden çıkardığı sonuç, yıllar önce diğer insanların uğruna birbirini yediği, güçlü olma arzusunun bir sonucu olan Yöneticilikti.
Kitaptan anladığım odur ki insanlar en vahşi dönemde bile olsa; bir şekilde gelişip, medeniyetler kurup, en sonunda yine kendi kendilerini yok edecekleridir. Bu küçük çocuk Edwin ise insanlık boyunca en tehlikeli silahın beyin, en tehlikeli duygunun ise güçlü olma arzusu olduğunu kanıtlar nitelikte.
Diğerlerine göre daha kibar ve sakin duran bu çocuk belki de ilerleyen yıllarda dedesini dinlemiş, barut'u öğrenmiş ve belki de büyük bir medeniyetin lideri olmuştur, bilemeyeceğiz. Ama kabul edelim herkes bu çocuğun sadece vahşi bir insan olarak kaldığını düşünmüyor.Edebiyat
Jack London "Bende Granser'ın şu barut denen şeyin nasıl yapıldığını hatırlamasını sağlayacağım." dedi Edwin, yumuşakça. "Böylece ikinizden de üstün olacağım. Tavşandudak, sen benim adıma savaşacak, benim için avlanacaksın; Hu-Hu, sen de ölüm çubuklarını benim adıma gönderip herkesi benim için korkutacaksın. Eğer Tavşandudak senin kafanı kırmaya çalışırsa barutumla onun icabına bakacağım. Granser hiçte sizin sandığınız gibi salak değildir. Onun dediklerini dinleyeceğim ve günün birinde sizin başınıza geçeceğim."
Başlarda oldukça sıkıcı ve ilgi çekici gelmeyen bir kitapken ilerledikçe beni içine çekti aldı. Aslında çok dikkatli okursak özellikle kitabın sonunda insanların ne şartlarda olursa olsun, hangi zamanda olursa olsun insanların sonunun hep aynı yere geldiğini fark edeceksiniz. Kitabın sonunda özellikle üstteki alıntı da oldukça ilkel bir yaşam içindeki küçük bir çocuğun dedesinin anlattığı belki garip ve anlamsız gelen hikayeden çıkardığı sonuç, yıllar önce diğer insanların uğruna birbirini yediği, güçlü olma arzusunun bir sonucu olan Yöneticilikti.
Kitaptan anladığım odur ki insanlar en vahşi dönemde bile olsa; bir şekilde gelişip, medeniyetler kurup, en sonunda yine kendi kendilerini yok edecekleridir. Bu küçük çocuk Edwin ise insanlık boyunca en tehlikeli silahın beyin, en tehlikeli duygunun ise güçlü olma arzusu olduğunu kanıtlar nitelikte.
Diğerlerine göre daha kibar ve sakin duran bu çocuk belki de ilerleyen yıllarda dedesini dinlemiş, barut'u öğrenmiş ve belki de büyük bir medeniyetin lideri olmuştur, bilemeyeceğiz. Ama kabul edelim herkes bu çocuğun sadece vahşi bir insan olarak kaldığını düşünmüyor.
