Tantalus, aslında cam kapının ardındaki meyvelere bakan bendim. Aklıma ikinci kez gelen "Dante'nin cehennemi"ne lanet ederek şoförün sırtını izliyordum. O an hayattaki her şeyin yalanlardan ibaret olduğunu hissetmiştim. Politika, iş, sanat, bilim... Hepsi bana göre içinde bulunduğumuz bu hayatın ne kadar ürkütücü olduğunu saklayan renkli emayelerden farksızdı.
Zamanını hatırlayamıyorum fakat birisinin söyledikleri hâlâ daha aklımda: "Başkalarının ölmesi bana çok doğal görünüyor fakat ne zaman kendim öleceğimi düşünsem, bir an bile ihtimal veremiyorum."