John Steinbeck bu kitabında yoksulluk,ırkçılık dostluk, vefa ,masumiyet ,saflık konusuna değinmiştir. Kitabın başlığından da anlaşıldığı gibi insanlar farelere benzetilmistir işçiler gördükleri zorluklara rağmen amaçsız ve hicbir çıkar taşımaksızın karın tokluğuna hayat sürdürmektedirler beni en çok etkileyen bölümü ise George ve Lennie onların aksine hayallere sahiptirler. Hayallerinde küçük bir arsaya sahip olmak icin de herseyi kendileri yetistirebilecegi hayvanlari sebzeleri meyveleri olan bir yer ve en önemlisi Lennie için tavşan besleme hayali ve onun için küçük bir yonca tarlasini unutmuyoruz. George küçük yapılı fakat zeki akıllı bir adamdır lennie ise koca gövdesi olan fakat aklı dengesi olmayan koca yürekli biridir düşünün çok sevdiğiniz bir dostunuz var akli dengesi yok ama yüreği kocaman içindeki saflık sevgi paha biçilmez işte o kişi Lennie. George her defasinda lennie için elinden gelenin fazlasini yapmaya çalışan fakat lennie akli dengesi yüzünden kimseyi üzmek istememesine rağmen herseyi alt üst eden George en sonunda arkadaşını açtığı musibetler yüzünden alnından vurmak mecburunda kalir . Kitabın sonunu bu kadar hüzünlü beklemiyordum ama maalesefki hersey istediğimiz gibi olmuyor sizlere tavsiyem mutlaka vaktinizi ayırıp bu kitabı okumadan ölmeyin. Sizlere en çok sevdiğim alıntıyı bırakıyorum " Üzülme," dedi," Insan bazen mecbur kalır." Y.Y