idil
@yidilk
“why can’t i sing along with some feeling, or some meaning?
it feels like i’ve always been blind”
Bruxelles
2003
42 okur puanı
Haziran 2022 tarihinde katıldı
Gogol’un her karakteriyle bir ders verdiği güzel romanı.
Ancak çevirisinden nefret ettim. Bu kadar imla ve yazım hatası olması bir yana, bu kadar fazla düşük cümle nasıl meydana geldi? Bir dahaki sefere ucuz diye x y yayınları almak yerine düzgün bir yayına para vermek gerekiyor.
Reklam
Bu kitabın 18 yaşında birinin elinden çıkmış olması inanılmaz bir gerçek. Her şeyden önce, Frankenstein’i gerçek bir edebi eser olarak kabul etmeliyiz. Bol ağdalı ve betimlemeli bir dilde yazılmış kitabın bu versiyonundaki çevirisi Türkçe anlama açısından yapısal olarak fikrimce yanlış. Noktalama işaretleri kolaylaştırmak yerine zorlaştırmış. İngilizce’de daha anlamlı olan birçok şeyi Türkçe’de İngilizce yapısında yazarak anlamak zor ve çevirmen de belli ki orijinal edebi değerini korumak için böyle yapmış ancak okuması gerçekten zor ve dikkat bozukluğu yaşayan biriyseniz sık sık aynı cümleyi baştan okumaya kendinizi hazırlayın.
İnsanı bolca düşündüren ve türünün ilki olan bu eser sadece bilim kurgu/korku değil aynı zamanda insan psikolojisine, din ve toplum felsefesine de bir dalış. Çok etkileyiciydi ancak pek az sürükleyici idi.
Keyifle okuduğum, yarattığı her karakterden etkilendiğim bir yazar. Şu ana kadar okuduğum iki kitabında beni içine çeken unsur olay örgüsünden çok karakterleri oldu. Hepsinin farklılığı, tuhaflığı ve kendilerine has otantikliğini Japonya’nın mistik havasıyla beraber sunduğunda ortaya fantastik bir dünya çıkıyor gerçeklerin arasından. Betimlemeleri çok başarılı, yaratıcı ve karakterlerinin her cümlesi çarpıcı. Ancak söylemeden geçemeyeceğim ki kadınları gerçekten tanımadığı karakterlerinden fazlasıyla belli oluyor ve cinselliği anlatım şekli en azından benim için bir noktada keyif kaçırıcı bir seviyeye gelebiliyor.
Türkler hariç her millete objektif olabilen ve muazzam bir hikaye anlatıcılığına sahip yazarımızdan çıkmış, zekice oluşturulmuş bir kurgu. Beyin fırtınası yapmak, eğlenmek ve öfkelenmek için okunulabilecek bir kitap. Objektif tarih açısından yararlanmayı düşünecekseniz ancak bunun “Acaba?” sorgulamasında kalmasıyla yetinmek ve her bilgiyi birkaç kaynaktan teyit etmek ile mümkün.
Bu kitap bana beklemediğim hisler yaşattı. Gurur ve Önyargı tarzı beklerken bir miktar şaşırdığım bir yazma stiliyle karşılaştım. Kitabın ilk çeyreğinden sonra daha keyifli olduğunu söylemeliyim. Ancak dilinden dolayı akıcılık konusunda sorun yaşadığım yerler oldu.
Mamafih, Jane Austen’in kitaplarındaki “kader” temasını çok seviyorum. Ne kadar aksilik olsa bile bir şekilde sonunda olması gereken şeyin olması, ana karakterin her zaman içinde bir umut, pozitiflik ve heyecan taşıması… Her okuduğumda bana insani vasat duyguların gücü ve kıymetini hatırlatıyor. Hayatı doya doya yaşamaktan keyif alan karakterleri de aynı derecede etkiliyor. Olumsuzlukların onları tüketmesine izin vermeden bir şekilde yaşıyor, umut ediyor, öyle ya da böyle heyecanlarını kaybetmiyorlar. Zaman zaman her insanın bir Jane Austen kitabına ve hatırlatmasına ihtiyacı olduğunu düşünüyorum.
Reklam