Bir hayat hikayesi anıları
İpek Ongun benim için tüm ilk gençlik yıllarım, canım Serra karakterinin başyapıtı şimdi onun dilinden kendi hayatını yazdığı bu anılar kitabından okumuş oldum sanki yanıbaşımda bana anlatıyormuş hissi ile, kendi torunlarına anı olarak yazdığı bu kitabında doğumundan bu gününe kendi ve ailesi hakkındaki herşeyi yazıyor anlatım dili akıcı ve üslup harika, kitabın bir çok yerinde kendine ya da aile bireylerine ait fotoğraflar mevcut , ben sevdim herkese tavsiye ederim
Gizemli yazarımız Uketsu'dan okuduğum 2.kitap bu. İlki Tuhaf Evler'di. O kitap fikir olarak çok özgün ama teknik açıdan bence zayıf kalıyordu. Bizde basımı 2. sırada olsa da yazarın ilk kitabı olduğu bence oldukça belliydi.
Tuhaf Resimler metnindeyse yazarın görsel bulmaca anlatımı fikri inanılmaz güçlü. Çizimler,krokiler ve bulmacalar ilginç bir deneyim sunuyor.Her ne kadar yazarın final olgunluğuna eriştiğini düşünmüyor olsam da gelecekte çok daha kaliteli işler yapacağına eminim. Zira fikrimce benzeri az bulunur bir tarzı var. Böyle sanki internet üzerinden seyrettiğiniz bir creepy pasta ile hafif polisiye arası bir yerde geziniyor kitabın tarzı.
Benim kitap okuyacak yıllarım azaldığı için yakınlarda başka bir kitabını okumam muhtemelen ama siz gençler (yani benden de genç olanlar) bir şans vermelisiniz.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
MEZARLIKTA SENFONİ II
Mezarlıkta Senfoni II
"Aşkla büyümek yerine, gururla küçülmeyi seçen bir aşk kahramanı..."
Eveeeet, kitabımızda böyle bir kahraman var. Hissedenler gerisini siz düşünün. Küçük, yapay bir tebessüm
Kitabın ilk çeyreğinde falan dedim ki "1. kitap daha iyiydi". Sonrasında ilerleyen zamanlarda daha güzel olaylara tanıklık ettik, bir bütünü paylaştık.
Hep bir yarım kalmışlık var. Ben yarım kalmışlıkları hiç sevmem ama bu yarım kalmışlık içimizi ısıtıyor, yakıyor, kavuruyor, durdurak bilmez.
Göktuğ tam sorulması gereken yerde sormayı bıraktı. Oysa meraklıydı. Sormaya sormayı bırakmayı tam zamanında buldu, her şeyi mahvetti. Ailesi hakkında bir bilgimiz yok. Sadece var olduklarını biliyorum. Onların duygularını, hislerini bilmiyoruz. Göktuğ'un sadece Eda ile olan kısımlarını biliyoruz. Bu kısım beni fazlasıyla üzdü. Belki dedim, onları bilirsek bir şeyleri çözeriz. Belki de son kez şans verip çok güzel oluruz dedim. Bir şey, şey dedim ama biz en çok Eda'nın yanışına tanıklık ettik, kıyamadığına tanıklık ettik.
Ne yaşanırsa yaşansın, Eda Göktuğ'a hiç kötü söz söylemedi, yalan söylemedi, hiç kıyamadı. Ama ben onun yerine biraz kıydım çünkü hak ediyor.
Bir de şöyle bir şey var: Bir şey oldu, öyle bir şey oldu ki ben biraz abartıyor olabilirim ama benim için öyleydi. İnanamadım. Gerçek miydi diye sorguladım, rüya falan olmasın diye söylendim kendi kendime ilk başlarda. Sonradan zaten hiç ummadığım bir şekilde gelişti.
Şiir kitabı değil bu, bir roman. Ama içimizi yakacak türden bir roman. Daha önce şiir sananlar olmuştu, o yüzden belirtmek istedim. İçinde şiirleri olan bir roman.
Eda'nın şiirleri, yani bizim yazarımızın yazdığı şiirler, insanın içine çok dokunuyor, ruhuna dokunuyor. Yeri geliyor ruhunu okşuyor, besliyor. Çok güzeldi benim için, özeldi.
Kitabın konusuna
Mezarlıkta Senfoni II
"Aşkla büyümek yerine, gururla küçülmeyi seçen bir aşk kahramanı..."
Eveeeet, kitabımızda böyle bir kahraman var. Hissedenler gerisini siz düşünün. Küçük, yapay bir tebessüm
Kitabın ilk çeyreğinde falan dedim ki "1. kitap daha iyiydi". Sonrasında ilerleyen zamanlarda daha güzel olaylara tanıklık ettik, bir bütünü paylaştık.
Hep bir yarım kalmışlık var. Ben yarım kalmışlıkları hiç sevmem ama bu yarım kalmışlık içimizi ısıtıyor, yakıyor, kavuruyor, durdurak bilmez.
Göktuğ tam sorulması gereken yerde sormayı bıraktı. Oysa meraklıydı. Sormaya sormayı bırakmayı tam zamanında buldu, her şeyi mahvetti. Ailesi hakkında bir bilgimiz yok. Sadece var olduklarını biliyorum. Onların duygularını, hislerini bilmiyoruz. Göktuğ'un sadece Eda ile olan kısımlarını biliyoruz. Bu kısım beni fazlasıyla üzdü. Belki dedim, onları bilirsek bir şeyleri çözeriz. Belki de son kez şans verip çok güzel oluruz dedim. Bir şey, şey dedim ama biz en çok Eda'nın yanışına tanıklık ettik, kıyamadığına tanıklık ettik.
Ne yaşanırsa yaşansın, Eda Göktuğ'a hiç kötü söz söylemedi, yalan söylemedi, hiç kıyamadı. Ama ben onun yerine biraz kıydım çünkü hak ediyor.
Bir de şöyle bir şey var: Bir şey oldu, öyle bir şey oldu ki ben biraz abartıyor olabilirim ama benim için öyleydi. İnanamadım. Gerçek miydi diye sorguladım, rüya falan olmasın diye söylendim kendi kendime ilk başlarda. Sonradan zaten hiç ummadığım bir şekilde gelişti.
Şiir kitabı değil bu, bir roman. Ama içimizi yakacak türden bir roman. Daha önce şiir sananlar olmuştu, o yüzden belirtmek istedim. İçinde şiirleri olan bir roman.
Eda'nın şiirleri, yani bizim yazarımızın yazdığı şiirler, insanın içine çok dokunuyor, ruhuna dokunuyor. Yeri geliyor ruhunu okşuyor, besliyor. Çok güzeldi benim için, özeldi.
Kitabın konusuna
Merhabalar
Nesimi Yetik’in Ben ve Gulyabani kitabı ile buradayım. Ben ve Gulyabani öykü kitabıdır. Sıradan hayatları akıcı bir dille aktarmış. Kitabı okurken yazarın kendi hayatından kesitlerde görüyoruz. Ankaradan bahsetmesi de ayrı güzel. Öğrencilik yıllarım Ankara’da geçtiği için azıcık maziye de götürmedi değil. Kitaba adını veren öyküde çok şey anlatıyordu. Çocukluk anılarından gelen hüzünlü bir hikaye. Gündelik yaşamın içindeki küçük ama çarpıcı ayrıntılar, ufak bir mahallede geçenler öğrenci evinde yaşanan dostluklar ve taşınma süreçleri, bakanlıktaki memurlardan kesitler tamda bizden bir okuma oldu. Kitapla kalın.
Hayat.Alıntı
Kitap, bir insanın yaşamının son zamanlarını ve en yakınımız dediğimiz kişilerin bizlere etkisini ve hayat biterken bile nasıl bizi şekillendirip ölüm şeklimizi bile değiştirebileceğini ve bu süreçte ki acıları bizlere mizahla anlatıyor.
Kitabın dili oldukça akıcı; yazar, hayatı ve içsel süreci bize çok güzel aktarıyor. Kendinizi hikâyenin ana karakteri gibi görmeye başlayıp, onun duygularını doğrudan hissederken buluyorsunuz.
İnsanın eşine olan tahamülünün bitmesi ve evden kaçmak için huzurevine gitmek. Kaçmak.
Roman bizlere İlişkideki anlayışın ve merhametin ne kadar önemli olduğunu; tahammülün, söylenen ve yapılan bir davranışın insanın hayatında ki yerini ve bunları görmeyince insanın nasıl uzaklaştığını gösteriyor.
Kötü huylu bir karakterle bir arada bir ömür geçirmenin ,ömrün son zamanlarına denk nasıl derin etkiler bırakabileceğini güçlü bir şekilde hissettiriyor.
Hayat akıp giderken geçmişteki pişmanlıkları izlemek ve artık kimseyi umursamayacak bir noktaya gelmek… Hatta geçmişte gördüğü muameleden dolayı insanın, ölürken bile intikam almak istemesi ve “ölümüm rahat olmayacak” diye plan yapması gibi çarpıcı duygulara yer veriliyor.
“Ancak yıllarım ve saçlarım azalmaya devam ettikçe, onun sözsel kurşunlarına karşı duyarsız olmayı öğrendim ve cevaplarımı kendime sakladım.” (Syf. 14, Desire)
Tavsiye ederim. Hayatın ilişki ve aile boyutuyla bağ kurabileceğiniz güzel bir roman.
Puan vermedi·152 syf.··
Beğendi
·2026 522. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 25 Mart 2026 01:55
Vehbi Özkan’ın "Esaret Yıllarım" adlı eseri, Birinci Dünya Savaşı’nda Kafkas Cephesi’nde Ruslara esir düşen genç bir yedek subayın gözünden, tarihin en soğuk ve karanlık dönemlerinden birine ışık tutar.
