Ey umutlarım bir gül umutlarım; tatlı kandırmacaları
Çocukluğumun! Konuşurken
Gelirim hep size; zaman geçse de,
Sevgiler, fikirler değişse de,
Unutmayı bilmem sizi. Hayaldir, bilirim,
Şan ve onur; zevkler ve iyilikler
Bir arzudur sadece; yoktur meyvesi yaşamın,
Yararsız sefalettir. Ve boş da olsa
yıllarım, çorak, karantılı da olsa
Fani Halim, benden alacağı azdır
Talihin, bilirim. Ah, bazı bazı
Düşünürüm sizi yine, ey eski umutlarım,
Ve o ilk sevgili hayallere kapılışlarım;
Ardından bakarım yeniden öylesi boş
Ve sancılı yaşamama, ölümdür
Onca umuttan bana kalan;
Hissederim sıkıştığını kalbimin, hissederim
Kabullenemediğimi tamamen kendi kaderimi.
Sayfa 156 - Şair Giacomo Leopardi