Buket
@yldzbuk
Gökyüzü gibi bir şey bu çocukluk, hiçbir yere gitmiyor...
İnstagram: buketinkitaplari
Fizikçi
1254 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Günaydınn
2 günde okunacak kitabı 1 haftada okudum. Şimdi ultra sıkıcı desem haksızlık olacak çünkü dönemi çok güzel anlatmış. Ama benim için çok önemli olan bi şey eksikti o da duygu. Sanırım hem tarih sevmiyor olmamdan hem de duygunun eksik olmasından kitabı sevemedim. Sevemeyince de uzadı gitti, bitmek bilmedi resmen. Ama olsundu 
borasbooks ile birlikte okuduk o yüzden rafta ayrı bir yer edinecek kendine.
1950’lerde sosyalist ülkelere yapılmış seyahat ilginizi çekiyorsa kitaptan keyif alacağınızı düşünüyorum.
Kitapla kalın.
borasbooks ile birlikte okuduk o yüzden rafta ayrı bir yer edinecek kendine.
1950’lerde sosyalist ülkelere yapılmış seyahat ilginizi çekiyorsa kitaptan keyif alacağınızı düşünüyorum.
Kitapla kalın.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ah Dürdane, salak Dürdane! Kitabı bitirince dişlerimi sıktığımı farkettim. Salaklığa tahammülüm var ama kadınlar tarafından sergilenen kararlı salaklığa tahammülüm yok. O yüzden Dürdane dişlerimi sıktırdı. Ulviye ne kadar gözlerimden kalpler çıkardıysa Dürdane hepsine hançer sapladı sağ olsun diyeceğim ama sağ da olamadı.
Film izler gibi okuduğum kitaplardan biri oldu Dürdane Hanım. Aslında ben kitaba Dürdane yerine Ulviye’nin adını verirdim ama saygımız sonsuz. Dürdane’nin salaklığı unutulabilir ama Ulviye’nin yaptıkları, tavrı, duruşu, zekası ve cesareti unutulmaz. Hele Dürdane’nin cehaletinin roman okumamasından kaynaklandığını söylediği yer asla unutulmaz.
Yine çok severek ayrıldığım bir Türk edebiyatı klasiği oldu. Daimi limanımsın Türk edebiyatı.
Kitapla kalın.
Tohumdan Hasada, siyahi ilk bilimkurgu kadın yazar Octavia E. Butler’dan okuduğum 2.kitap. İlki üçleme olan Lilith’in Dölü’ydü ve aşırı beğenmiştim ama bu kitap bana biraz zorlama gibi geldi.
Dörtlemenin ilk 2 kitabı tohumların hikayesi, sonraki 2 kitabı da hasatların hikayesi. Tohumlardan biri Anyanwu diğeri de Doro. Anyanwu şekil değiştirebilen şifacı bir varlık. Doro ise bedenden bedene geçerek can alan ve hayatta kalabilen bir “şey”. Bu kadar kolay can alabildiği için de kolayca korku cumhuriyeti kurabilmiş yüzyıllarca. Biri can alan biri can veren olduğundan yıllarca savaşsalar da ölmeyen sadece ikisi olduğu için bir noktada birleşmeye karar verirler. Bu noktada da 3.ve 4.kitapların tohumları ekilir ve hasada geçilir. Hasat kısmı daha şiddetli ve aksiyonlu olmasına rağmen bana zorlama gibi geldi o yüzden çok sıkıldım. Keşke 2 kitapla kalsaymış dedim.
Kitapla kalın.
Ah Mustafa amcam, ah güzel kalplim, ah cefakârım. Sen de kurban gitmişsin -yukarıdakilerin- oyunlarına.
Dimitrios zamanında sürgün edilen yunan bir ailenin torunudur. Ailesinin yaşadığı yerleri görmek, anlattıkları yemekleri yemek için Ürgüp’e gelir. Çıktığı tepedeki bekçinin yönlendirmesiyle, mantı yemek için genç yaşında baba lakabı kazanan Aziz’e gider. Dimitrios kendini anlatınca farkedilir ki mesele sadece mantı yedirmek değildir. Dimitrios Aziz’in evine gelince hiç ummadığı şekilde ağırlanır, hiç beklemediği kadar güzel zaman geçirir. Aziz’in babası Mustafa Güzelgöz’ün hikayesini dinlemek istediğindeyse hepimizi mest eden bi hayat serilir ortaya.
Ben çok keyif alarak, çok umutlanarak okudum. Sonu bildiğimiz sonlardan oldu ama yine de umut etmek güzeldi. Gönülden tavsiye ediyorum.
Kitapla kalın.
Zengin galerici hatta sanat simsarı Francis bir gün yüzerken kalp krizi geçirir. Onun hareketsizliğini farkedip kurtarmakla kurtarmamak arasında kalarak kurtaran da Jeff olur. Yaptığı iyiliğin karşılığını almak mı yoksa sadece kimin hayatını kurtardığını bilmek istediğinden bilinmez Francis’i bulur ve takip etmeye başlar. Francis’e yaklaşabilmek için galeride işe başlar. Bu vesileyle Francis’in kızı Chloe ile tanışır ve sevgili olurlar. Francis bunu öğrendiğinde Jeff’le daha yakın ilişki kurmaya başlar ama onun hayatını kurtaran kişi olduğunu bilip bilmediği hem Jeff için muammadır hem de okuyucu için.
Çok sıradan bir olay örgüsüydü aslında ve kitabın sonu yaklaştıkça “e hadi ama bir şeyler olmayacak mı?” diye sabırsızlanarak okudum. Hatta sonunun geldiğini farkettiğimde hayal kırıklığı yaşadım. Ama yazar son paragrafta öyle bir sürpriz yaptı ki kitabı baştan sona tekrar düşünüp sorgulamam ve Jeff’in niyeti ve karakteri hakkında bi sonuca varmam gerektiğini düşündüm.
Okuması keyifli ve olay örgüsü akıcıydı ama son paragrafı olmasa bütün hikaye boşa gidecekti, öyleli bi okumaydı.
Kitapla kalın.
