"De ki insan bir oyalanmadır dünyada. Oynadık ve bitti. Dışarıda çok kalmış bir çocuk gibi aldık hevesimizi dünyadan. Sonra hepimizi eve çağırdılar. Oyun bitti."
"Yıllar birbirimize rast gelmemize izin vermedi. Aynı zamanda yaşamıştık şüphesiz. Ama sen bir yanından süzüldün zamanın, ben başka bir yanından geçtim. İki ayrı nehir olup sonunda bir denize akamadık birlikte."
"Merak etme beni. Dert etme. Birine “iyiyim” der gibi, sarılır gibi birine, öper gibi birini. Gözlerini kapatır gibi. Ellerini nereye koyacağını bilemez gibi. Zerefşan gibi, meşe palamudu gibi, sakura gibi, kum zambağı gibi, çöllerin çölü gibi... Bir derdi içeride tutar gibi unut beni artık."
"Geç kalmış, önemsiz, pek kullanılmayan bir harf gibiydim dünyada. Diğer harflere yardım eder, durmadan başka harflerin yardımına koşar, oradan oraya seğirtirdim ama dünya üzerinde bir kelime bile benim adımla başlamazdı sözlüklerde."