"İnsanlar kıskıvrak yakalanıyor, zamanı gelince onlar da başkalarını aynı biçimde tutsak ediyorlardı. Şayet güç bir çığlıksa, insan hayatı başkalarının çığlıklarının yankıları arasında geçiyordu. Güçlünün çığlığının yankıları çaresizleri sağır ediyordu. Ancak üzerinde durulması gereken bir ayrıntı daha vardı: ... Zayıfların çığlığı, günün birinde kudretlileri sağır edebilirdi."
"Kaybedilenlerin kıymetini, kaybetmeyi, yenilgiyi kabullenmenin ruhu nasıl arındırdığını, vazgeçmeyi, arzu edilen şeye sıkı sıkı tutunma tuzağından sakınmayı ve genel olarak terk edilmişliği, özellikle de babasızlığı, babaların eksikliğini, babasızların eksikliğini ve eksik olanların fazla olanlar karşısındaki en iyi savunma silahlarını öğrendi: manevi güç, sağduyu, kurnazlık, tevazu ve göz ucuyla bakınca çevrede olan biten her şeyi seçebilme meziyeti."