Mehmet Yaman
@ymn_mehmt
Devrime aç kalmış düşüncelerimin dogmatik düşüncelerime tolerans tanıması kadar saçma bir haldeyim.
sararmaya yüz tutmuş vicdanınızı, zımparalı bir devrimle cilalayacağım
yastık kılıfına saklanan kirli yüzülerinizi, saman altına gizlenen düşüncelerinizi ve daha nicelerini…
balık hafızanıza kantarlarca anlam yüklemeyin
günlük tutun ey sarhoşlar yaşadıklarınız yaşamdan sayılmıyor
yürüyün, koşun ve şarkı söyleyin…
bademler çiçek açarken emniyet kemerinizi açın zira arılar türbülansa girmez
uyanın yarasalar floresan lambanın altında ters durmayın
Hangisi burjuva?Felsefe
Lütfen yazdıklarımı yorumlayıp ya da eleştirebilir misiniz? Fikir alışverişinde bulunalım…
Acaba marksistler küçük burjuva büyüyememekte ve yavaş yavaş dağılıyor demekle şu an beyaz yakalı memurlarını mı kastediyorlar? Yani evet onları kastetmiş olabilirler ama benim değinmek istediğim nokta farklı bir şey. Üniversitelerinin artmasıyla birlikte mezun gençlerin iş bulamamasındaki sebebi birey olmadıkları ve sadece sistemin dayattığı müfredata göre eğitim aldıkları olabilir mi acaba? Birey olmayı kafasına koymuştur ama ne birey ne de kitlenin parçası olabilmişler.
Üniversite okumayan gençlerin çoğu ya babasının işini devam ettirmekte ya da kendileri bir iş kurup büyümeye çalışmakta. İşin ilginç tarafı bu yol liberalizm yoludur ama yoksul köylünün çocuğu ya da fabrika işçisinin çocuğu kendi işlerini yaptığında refaha ulaşma süreleri daha da kısa sürüyor. Tahsilli gençlerin mezun oldukları zaman iş bulamamasının nedeni, içinde bulunduğu ortamı sorgulamadan kabul etmesi ve eğitimli olmanın bir esnaftan daha ayrıcalıklı olduğu görüşünü benimsemesinden kaynaklanıyor. Yani doğru olarak kabul ettiği şey, dayatılan eğitim sistemini doğru olduğunu düşünmesidir. Kendisine dayatılan eğitim modelinin doğruluğunu tartışmamakta ve aldığı eğitimden de gurur duyma safhasındadır. Küçük esnaf tekelleşmiyor ama kendi işinin patronu olduğu için geçinebiliyor, tahsilsiz olduğu gerçeğini elbette gözardı etmemek gerekir. Ama geçmişte bir ayrıcalık olan küçük burjuva sınıfı yani beyaz yakalı memur şimdilerde ise bir köylüden ve bir proleterden daha vahim durumda.
“ŞEVA REŞ, ŞUVA REŞ, MÎYA QER, BERX LI BER.”
Kesekû dizane vî parolayê?
Ev parola di navenda hinek kurmancan de bûye efsane.
Di dema borîyê de heft bira ji hev qetîyani û wî şevê jî di nav erdê reşdani, berx jî li ber mîya reş şîr dimije, ji hevdure dibejin “eger ku em di dema bê de em hevdin nasnekinse, yan jî zarokên me li cihêkidin hevdi nasnekinse emê vî parolayê ji hevdinra bibêji emê hevdin nasbikin”
BekleyişŞiir
Yine nefes kesici bir deniz manzarasının karşısında oturmuş, lügatımdan kelime seçiyorum.
Kelimelerin rotası derin bir uykuya dalmış, seni bekliyor.
Neredesin eyy gaipten gelen prangalarımın tutsağı?
Neden hiç yokken hep varsın?
Bak deniz yine dalgalanıp duruyor. Hep böyle miydi, yoksa hep böyle mi kalacak?
Sen de mi var olmanın sancılarını çekiyorsun?
Bırak mahzun mahzun yaklaşmayı
ne varsa söyle yüzüme karşı.
Tamam boşver sen de seçtin arafta kalmayı. Gelme artık...
Gel artık sahipKurdî
Kerpiç ile örülmüş duygularımda yazın örümcek ağı, kışın rutubet kokusu...
Sırtımda damla damla biriken terlerin loklandığı bir silindir...
Memleket kokusu ile mayhoş olan beynimin her düşünde bereketli hilal...
Sende gördüm memleketin dramını; Dicle gibi ışıldayan gözlerini ve Hevsel gibi yeşeren gülüşünü.
Hududu sarmalayan kollarına memleket hasreti birikiyor. Sana ağlayasım ve sana gelesim geliyor...