Yonca Karalamaci
@ynji
Hayat boyu öğrenci
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Erkek Çocukların Sessiz Dünyasına Bir Yolculuk: Kabili Yetiştirmek
Dan Kindlon ve Michael Thompson’ın kaleme aldığı Kabili Yetiştirmek kitabının yazarların deneyimlerinden ve klinik araştırmalardan yola çıkarak erkek çocukları anlamak icin etkili bir kaynak oldugunu dusunuyorum.
Bir erkek çocuk büyütürken bazen kendimizi bir labirentte gibi hissedebiliyoruz. Onların enerjisini, bazen gelen o ani öfkelerini ya da tam tersi, hiçbir şey anlatmadıkları o derin sessizliklerini anlamlandırmak her zaman kolay olmuyor. Bu kitap, işte tam o "anlayamadığımız" noktada elimizden tutuyor.
Neden Okumalısınız?
Kitabın en sarsıcı yanı, erkek çocukların "duygusal cehalete" nasıl itildiğini anlatması. Toplumun onlara biçtiği "sert ol, ağlama, güçlü görün" rolleri arasında, aslında iç dünyalarında ne kadar büyük fırtınalar koptuğunu klinik örneklerle görüyoruz. Yazarlar, erkek çocukların duygularını isimlendirmeyi öğrenemediklerinde, bu durumun ileride nasıl birer duvara dönüştüğünü çok naif ama gerçekçi bir dille özetlemiş.
İncelememden satır başları:
Eğitim Sistemi Sorgulaması: Okul sisteminin, erkek çocukların o bitmek bilmeyen hareket ihtiyacına bazen ne kadar dar geldiğini görmek bakış açımı çok değiştirdi.
Duygusal Okuryazarlık: Bir erkek çocuğun sadece "kızgın" değil, belki de "kırılmış" veya "korkmuş" olabileceğini fark etmek, aradaki iletişimi bambaşka bir seviyeye taşıyor.
Şiddet Değil, Şefkat: Kitabın ismi her ne kadar sert bir atıfta bulunsa da, özünde yatan mesaj tamamen şefkat ve empati üzerine kurulu.
Son Söz
Bu kitap sadece bir "ebeveynlik rehberi" değil; aslında birer yetişkin olan erkeklerin neden öyle olduklarını anlamak için de harika bir kaynak. Eğer hayatınızda bir erkek çocuk varsa (oğlunuz, yeğeniniz, öğrenciniz...) ve onun sadece "başarılı" değil,
Kâbil kardeşini öldürmeden önce Tanrı ona bir hatırlatma yapar: “Günah kapının önüne çöreklenir; sana niyetlenecektir, ama onun hâkimi olabilirsin.” Kâbil o ana hükmedebilmek için duygusal farkındalıktan, empatiden ve medeni cesaretten yararlanabilseydi hikâyesi ne kadar farklı olurdu... Fakat bu duygusal eğitim, Kâbil’in yaşamında eksikti. Bugün pek çok oğlanın yaşamında da eksik parça olmayı sürdürmektedir."
Ted Chiang: Akıl ile İnanç Arasındaki O İnce Çizgi
Ted Chiang okumak, bir hikâye dinlemekten ziyade, çözülmesi imkânsız gibi görünen bir denklemin parçası olmak gibi geldi bana. Yazdığı her şey, insanın evrendeki yerini sarsan birer düşünce deneyi gibi. İşte o benzersiz öykülerin bende bıraktığı tortular böyle;
Babil Kulesi
Bu öyküde Chiang’ın en sevdiğim yanı, efsaneyi gökyüzüne atılan bir imza gibi değil, bir şantiye günlüğü gibi işlemesi oldu. Gökyüzüne ulaşmaya çalışmak burada sadece bir kibir gösterisi değil; bir sonraki tuğlayı nereye koyacağını bilecek kadar meraklı bir mühendisin inadıydı sanki. Tanrı’nın fiziksel bir komşu kadar yakın olduğu bu dünyada, insanın sınırlarını zorlaması aslında kendi yansımasına doğru bir yolculuk mu?
Anlamak
Zekâ artışı genellikle bir süper güç gibi pazarlanır ama bu öyküde durum tam tersi: Bir tür sürgün. Bilinç hızlandıkça, karakterimizle birlikte biz de dünyadan kopuyoruz. Anlamın genişlemek yerine parçalanması, insanın etrafındaki her şeyi birer veri yığını olarak görmeye başlaması... Okurken metni bir şifre gibi çözmeye çalışmak, yalnızlığın en entelektüel halini hissettirdi.
Sıfıra Bölünme ( en sevdigim hikayesi)
Matematiğin o sarsılmaz kesinliği çöktüğünde, insan ruhunun da nasıl çatladığını görmek tüyler ürpertici. 1=2 gibi basit bir hata, bir evliliği ya da bir hayatı nasıl anlamsızlaştırabilir? Chiang burada matematiği bir süs olarak kullanmıyor; doğrudan kalbimize, o en rasyonel sandığımız duyguların merkezine yerleştiriyor.
Hayatının Hikâyesi (Geliş filmine konu olan hikaye- ama hikayesi daha duygusal ve çarpıcı)
Zamanın düz bir çizgi değil de bir bütün olduğunu anladığınızda, acı çekmekten vazgeçer miydiniz? Dilin sadece konuşmak için değil, dünyayı inşa etmek için var olduğunu gösteren muazzam bir
