SELİM GÜRBÜZER KİTAPLARI-KDY
ÖLÜRÜM TÜRKİYE’M SELİMGÜRBÜZER Uzun yıllardır hem Bayburt Postası, hem En Politik adlı internet sitesinde yayınlanan yazıları 2023 yılı içerisinde Ölürüm Türkiye’m adlı üçüncü eserimi Kitap Yurdu Doğrudan Yayıncılık’tan okuyucu ile buluşturmanın heyecanını yaşamak apayrı bir duygu seli olsa gerektir. Yayınlanan bu eserim 612 sayfa hacimli, 10 bölüm altında 100’e yakın makaleden oluşuyor: -Hayat öykümden Ölürüm Türkiye’m Sevda kareleri, -Ölürüm Türkiye’m Sevdama ruh katan Şahsiyetler, -Türkiye’m Sevdasını Tehdit Eden İç ve Dış Mihraklar, -Fitne Katilden Beterdir, -Hepimiz Aynı Kilimin Desenleriyiz, -Türkiye’m Sevdasından Yeni Türkiye Yüzyılına Doğru, -Kimlik Bunalımı, -Kültür Buhranı ve Medeniyet Ruhu, -Rol Model Arayışları, -Sivil Toplum-Sivil Katılım-Sivil İnisiyatif vs. adlı bölümlerden oluşan kitapta, ayrıca Lise çağlarımda matbaasında çalıştığım Bayburt Postası Gazetesinin kurucusu Osman Okutmuş’u da “Kop Tipisi Işığı: Osman Okutmuş” başlıklı yazısı ile yâd etmiş oldum. Kitabın önsözünde şu ifadelere yer verdim: “Ölürüm Türkiye’m ölümüne bir sevdadır. Çocukluğumuzdan gençliğe, gençliğimizden ihtiyarlığımıza ve ölene dek heyecanı hiç dinmeyecek sevda yüklü bir tutkudur bu. Hatta sevda yüklü bu tutku seli öyle derinlemesine ruh iklimimize işlemiş ki, geriye dönüp şöyle baktığımda hayat hikâyemin hemen her karesinde bunu görebiliyorum. Nitekim kaleme aldığım eser incelendiğinde Dede Korkut hikâyeleriyle doğup büyüdüğüm Bayburt’tan tutun da Dadaşlar diyarı Erzurum’da üniversite yıllarıma uzanan öğrencilik anılarımda, mezuniyet sonrası meslek hayatına başladığım Aziz İstanbul’un manevi ikliminde ve kuvayı milliye ruhunun merkezi Ankara’da meslek hayatımın devamında bir kısım
“Kendine inan; en uzun yol bile ilk adımla başlar.”
Hayata Dair
Reklam
"Gönülden gönüle yol var dediler, O gün, bugün yoldayız. Yol bulmak kolay imiş, mesele "gönül" bulabilmek imiş." Hz. Mevlâna (k.s)
Alıntı
Okuma Önerisi ☆
Kütüphanemde yeni bir yol arkadaşına, içimi ferahlatacak bir kitaba yer açmak istiyorum. ​Şöyle biraz dingin, satırlarında nezaket barındıran, zihnimi yormadan güzelliklere odaklanmamı sağlayacak —ağır ya da hüzünlü olmayan— kitap önerilerinize çok ihtiyacım var. "Başladım ve sanki ruhum biraz daha ferahladı" dediğiniz, gönlünüzde yeri ayrı olan o kitap hangisidir? ​Kıymetli önerilerinizi ve tavsiyelerinizi merakla bekliyorum. Şimdiden çok teşekkür ederim.🤗🌷
1000Kitap
Fakat ben artık sana doğru yola çıktım... Cahit Zarifoğlu
Çok ciddiye de alınmayacak bir yazı...
Şu labirent var ya ben ara ara oraya giriyorum sanırım, bakıyorum gerçekten kaybolmuşum, bakıyorum gerçekten labirenti oluşturanda benim, yollar var elbette ama benim o yollara girecek gidip deneyecek enerjim var mı? O kadar imkansız gelmiyor bazen, o labirentin dışındakiler de var sonuçta. Bir sürü insan bu yollardan geçti diyorum. Hatta daha zorlu şartlarda geçen insanlar var diyorum. Ama bilmiyorum işte benim o kadar enerjim var mı, benim o kadar gücüm var mı? Diyorum işte daha zor şartlar altında bir sürü insan var diye, düşünüyorum onları bu sefer haksız hissediyorum, senin isyan etme hakkın yok diyorum gayet güzel bir yerdesin diyorum. Bu yazıyı yarın okuduğumda pişmanlıkla okuyacağım belki ne boş yapmışım diyeceğim ama bir şeyler yazasım da geliyor, yaz kızım ne var sanki seni görüyorlar diyip yazıyorum sanırım şuan. Yol bulursam yine yazarım belki. Öyle yani işte labirentten nasıl çıkılıyor? Tavsiye? Böyle zihnimin bir köşesine taktığım en ufacık şeylerden oluşturduğum labirentten, yol var ama değil mi?
Duygu ve Düşünce

Nehir Gökçen Kaya

@nehirgokcen
·
" 'Benim burada ne işim var?' diye düşündüğünüz oldu mu hiç? Bir labirentin içindeymişsiniz ve kaybolduğunuzdan eminmişsiniz de, her bir dönemeci kendiniz yarattığınız için bu tamamıyla sizin suçunuzmuş gibi hissettiğiniz? Üstelik dışarı çıkmanızı sağlayacak birçok yol olduğunu da biliyorsunuz çünkü labirentten çıkmayı başarmış, dışarıda gülüşüp oynayan insanların seslerini duyuyorsunuz. Çalı çitlerin arasından arada bir görüyorsunuz onları. Yaprakların arasından gelip geçen şekiller halinde. Öyle mutlu görünüyorlar ki onlara değil, bu işi onlar gibi yapmadığınız için kendinize kızgınsınız. Oldu mu hiç? Yoksa bu labirentte kalan bir tek ben miyim? "
Sayfa 59 - Nora'nın kendini yaşamla ölüm arasında bulmadan önce paylaştığı sondan bir önceki durum güncellemesi·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
Reklam