En büyük hatam insanlardan cümlelerimi bitirmelerini beklemekti.Hayatımın belli bir dönemine kadar hep böyle yaptım zaten.Gözlerinin içine baktım beni bilsinler diye.
“İnsanlar...” dedim fısıldayarak.”Taşırlar insanları.Kundaktayken,tabuttayken.Hep taşıyacak birileri olur.Bazıları dostluktan,bazıları cepteki paradan,bazıları da içinde bulundukları sistem bir gün onlara da taşınma sırasının geleceğini söylediği için,taşır insanları...”