Dini baskı altında yetişmiş bir çocuğun bence dinden çıkması daha kolaydır. Daha çok sorgulayıp daha çok hata bulabilir. Baskı altındaki çocuğun eleştirel yaklaşması daha kolaydır. Benim ailemin beni sıkmadan bu tarz şeyleri kendi kendime sorgulama fırsatı vermesi ve benim cevaplar bulamamam, diğer tarafın, hayatın oluşumunun, evrimin daha mantıklı gelmesi, kendi içinde cevaplar olması daha zordur aslında. Rahatta olan çocuk neden itsin ki kendini böyle bir yola? Daha rahat yaşıyor zaten.
Ne annem ne babam biliyor benim inançsız olduğumu. Halen cemaatten arkadaşlarım var çocukluktan kalma, bazen görüşüyorum, onlar da bilmiyor ama onlar da eskisi kadar dindar değil zaten. Bayramlarda ailemin yanına gidince namaz kılıyorum, bazen annemin iyi hissetmesi için özellikle onun yanında Kur’an okuyorum ya da o isterse birlikte namaz kılıyoruz. Bunlar beni rahatsız etmiyor, çünkü onları mutlu etmek beni de mutlu ediyor.