Under The Mistletoe Collection serisinin birinci kitabı. Seri birbirinden bağımsız okunabiliyor ben ilk üçüncü kitabını okumuştum. Bu kitabı o kitaptan daha çok beğendim. Daha uzun daha ayrıntılıydı ve karakterleri daha çok tanıdık. Jamie ve Marc'ın geçmişine inip çocukluklarını dahi okuduk. Yıllar sonra bir noel gününde bir araya gelirler ve yıllar önceki yanlış anlaşılmaları oynadıkları bir oyun sayesinde çözerler. Onlar için çok güzel bir gün olur. Korkuların arkasına saklanılmış duygular gün yüzüne çıkar.
Joanne Greenberg (Hannah Green takma adıyla), Sana Gül Bahçesi Vadetmedim (I Never Promised You a Rose Garden) adlı bu kült, otobiyografik ve psikolojik romanında, henüz on altı yaşındayken şizofreni teşhisi konulan Deborah Blau adlı genç bir kızın, zihniyetinin derinliklerinde yarattığı hayali ve acımasız Yr krallığı ile gerçek dünya arasında sıkışıp kalmasını konu alır. Yazar; Deborah'nın ailesi tarafından yatırıldığı akıl hastanesinde, sıra dışı ve sabırlı bir hekim olan Dr. Fried ile birlikte yürüttüğü zorlu tedavi ve iyileşme sürecini anlatırken; akıl sağlığı ve hastalık arasındaki ince çizgiyi, toplumsal normların ağırlığını, insanın kendi iç dünyasındaki canavarlarla yüzleşmesini ve gerçekliğin tüm acımasızlığına rağmen yaşama tutunma çabasını, sarsıcı, derinlemesine gözlemci, empati dolu ve insan psikolojisini tüm çıplaklığıyla gözler önüne seren edebi bir dille işler.
Reklam
Dünyasını, karakterlerini, mizahını, gizemini, gerilimini, süprizlerini ama en çok ana karakterini sevdiğim bir serinin daha sonuna yüzümde koca bir tebessümle gelmiş bulunmaktayım.
O kadar kolay okunan, akan, güldüren, eğlendiren ve hissettiren bir seriydi ki, tek kelimeyle bayıldım.
Alli karakteri artık kesinlikle en sevdiğim karakterler arasında yerini aldı. Kurgunun hiç bir önemi olmadan fedakar, tatlı, şapsal, komik, arsız, cesur, aptal ve seven Alli nin tüm maceralarını sonsuza kadar okuyabilirim galiba.
Tabi ki yanında da muhteşem tatlı, ponçiklerin kraliçesi, en iyi dostu Cinth ve ruhunun diğer yarısı olan Faolan da olmak koşuluyla.
Seride bir diğer bayıldığım ve çok güldüğüm karakter de küfürbaz, huysuz at adam kara kelpiydi. Her sahnesinde çok eğlendim ya.:))
Kötüyü yenmekle ilgili kapışmalar çok tekrarlansa da kitabın anlatımı ve akışı o kadar iyiydi ki, hiçbir şeyi sorgulamadan önüme ne çıkarsa okudum da okudum.:))
Velhasılı, anlaşılacağı üzere seriyi çok çok sevdim, kesin tavsiyemdir.
Allicim you are the best honey ;)
Êşbêjî
Puan vermedi·64 syf.··
Beğendi
·2026 90. kitabı
·18 günde okudu
·Okunma: 19 Haziran 2026 10:42
Pirtûkeke kurt, şêst rûpelî, çawa dikare hemû êş, elem û kovaniya miletekî raxîne ber çavan? Ya ku edebiyatê watedar û bihêz dike ev e gelo? Nizanim. Yekane tişta dizanim ew e ku gotin sotin e. Welhasil.
Segwer (Reyîn), romana Mihemed Mukrî, di sala 2015an da ji weşanxaneya Avestayê derçûye. Pirtûk bi zaravayê Soranî hatiye nivîsandin, Besam Mistefa ew ji bo kurmancîyê wergerandiye.
Nivîskarê berhemê, Mihemed Mukrî ji Kerkûkê ye û wextekî pêşmergetî kiriye. Ev berhema wî jî meriv dikare bibêje xwe dispêre jiyana wî ya şoreşgerîyê û belkî jiyana hemû şoreşgeran.. Mihemed Mukrî di heman demê da dostê Mueyed Teyib e û vê berhema xwe pêşkêşî cenabê wî kiriye.
Segwer (Reyîn), me dibe nav atmosfereke tarî, nava çar dîwarên zindanê, nava hucreyeke bi qasî quncikekî, li cem şervanekî dîlgirtî, di destên wî da zincîr, hikmê daliqandina wî hatiye danîn, li benda dawîya xwe ye.
Demeke dirêj e min pirtûkeke hewqas bi tesîr negirtiye, nexwendiye. Pirr êşiyam. Heyfa canên çûyî.
Mehkûmek, reyînek, wê were daliqandin, di wê kêliyê da her carê diçe rojên berê, rojên serî çiyê, rojên li cem hevalan, rojên bi malbatê ra... Şahidiya wan kêliyan ewqas zehmet be gelo jiyîna wê ra çi wêrekî divê? Nivîskarê gewre ew e ku hest û giyanê mirov serobino biket..
Vê pirtûka kurt û kûr rasterast berhema Victor Hugo 
Bir İdam Mahkûmunun Son Günü anî bîra min. Ew teswîra mekanê, vegotina kêliyan, tevger û fikirînên mehkûmî û biryara îdamê ku ji bo herdu karakteran hatiye dayîn. Ji gelek aliyan va dişibin hevdu. Lê berhema M. Mukrî serkeftîtir bû bi min, axir êşa meriv li ku der bibe, meriv xwe dispêre wir.
Di pirtûkê da tişta ku meriv diêşand yek jî têgeha dayikê bû. Dayika wî mehkûmî, dayika hevalên wî, hevdîtinên di zindanan da, girîn û qêrînên wan.. Dayik şahidên
Bir İdam Mahkûmunun Son Günü anî bîra min. Ew teswîra mekanê, vegotina kêliyan, tevger û fikirînên mehkûmî û biryara îdamê ku ji bo herdu karakteran hatiye dayîn. Ji gelek aliyan va dişibin hevdu. Lê berhema M. Mukrî serkeftîtir bû bi min, axir êşa meriv li ku der bibe, meriv xwe dispêre wir.
Di pirtûkê da tişta ku meriv diêşand yek jî têgeha dayikê bû. Dayika wî mehkûmî, dayika hevalên wî, hevdîtinên di zindanan da, girîn û qêrînên wan.. Dayik şahidênUmut, Başarı, Azim, Arkadaşlık ve Gökkuşağı·224 syf.·1000Kitap
9/10
2026 45. kitabı
Öncellikle belirtmek isterim ki kitap baya sürükleyici. Meraktan elinizden bırakmak istemeyeceğiniz harika bir kitap.
Serin, duyguğu bir masal efsanesine inanır ve yolculuğa çıkmak ister. Sefil bir hayat yaşarken, birden eline Dokkaebi'den bir bilet ulaşır. Hem de altın bir bilet... Bu bilet çok özeldir ve kişide bulur. Serin bu biletle bir çok küreye bakma fırsatı yakalar ve kendi yaşamak istediği hayatı bulmaya çalışır. Dokkaebi'deki birçok kişi ona yardımcı olur ve ordaki her bir kişinin kendine özgü özellikleri vardır. İnsanlara yönelik... Kimisi iyi, kimisi kötüdür ama bazen bu insanların işine bile yarayabilir.
Ve bir anda olaylar baya değişik bir hal alıyor. Serin'in tüm bunların neden başına geldiği ve orda edinmiş olduğu arkadaşlıktaki bütün önrmi ve büyüyü çözmeye başlıyorsunuz.
Ve bu hikayedeki tek amaç gökkuşağı küresi... Hem de bitmek bilmeyen bir macera ile dolu... Dokkaebi'deki üyelerle tanışmak sizi farklı bir dünyaya götürecek... Issha ile de maceradan maceraya koştuğunuzu hissedeceksiniz.
İçinizi bir anda kaplayan bir umut ışığı ile gökkuşağı size yeni bir hayat sunacak...
Ve kitapta benim en iyi çıkadığım ders, bir insan isterse her şeyi başarabilir. Önemli olan kendine güvenmekten geçtiğidir. Bazı şeyler zahmet istese de sonuçları hep güzel neticeler verir.
*'Bambu...' Tuhaf bir şekilde ilk birkaç yıl öyle yavaş büyür ki öldüğü sanılır. Diğer tüm bitkiler serpilip çiçek açar, hatta meyve verirken bambunun neredeyse tamamı herhangi bir meziyeti yokmuş gibi toprak altından kalır."
"...Ama toprak altında geçen tüm o yıllar boşuna değildir, Serin. Diğer bitkiler yukarı doğru filiz verirken bambu tam bir yetişkin olana kadar köklerini toprağın derinliklerine genişçe yayar. Sonra da hiç kimsenin tahmin edemeyeceği şekilde hızla dışarı doğru büyür."*
Reklam
Reklam