Yusuf Bayer
@ysfbyr
Koca Şeyhülislam Hünkar'ın kabri başında kahkaha atar mı? atmış işteEdebiyat
Merasimde Sultan Mehmed Reşad'ı temsilen bulunan Ali Fuat Türkgeldi ise Divanyolu'nda cenazenin arkasında yürürken Damad Şerif Paşa'nın, Bâki'nin "Kanunî Mersiyesi"nden hüzünlü bir beyit okuduğunu söylüyor ve daha sonra şaşırtıcı bir hadiseden söz ediyor:
"Ayasofya ve Divanyolu tarikiyle Sultan Mahmud Türbesi'ne gidilerek cenaze defnedildikten sonra lisanı daima Sultan Reşad'ı yad etmeye alışış olan imam-ı evvel Suzi Efendi kabir başında dua ederken sürç-i lisan olarak burada medfun olan Sultan Mehmed Reşad Han hazretlerinin ruh-i şeriflerine' demesin mi? Bu sürç-i lisan hüzzar üzerinde fena tesir husule getirdi. Yanımda duran Şeyhülislam Musa Kazım Efendi bunu işitince iki elleriyle omuzlarıma vurarak bir kahkaha kopardı. Bu da ayrı bir tesir yapti. Meğer intäk-ı hak kabilinden imiş. Dört ay sonra onun ruhuna da Fatiha okunması mukadder imiş."
Bir rüya ve şairin ölümüEdebiyat
Bir rüya ve şairin ölümü
"Ahmed Midhat Efendi Beykoz'daki çiftliğinde bir bahar gecesi çok kötü bir rüya görür; siyah elbiseler giymiş bir adam, "Kalkınız, çoluk çocuğunuzu alıp Fâtih'e geliniz. Muallim Náci Bey sizi bekliyor, iş çok aceledir!" demiş. Rüyalarının çıktığına inanan Ahmed Midhat Efendi o sabah çok sinirli uyanır ve evdeki herkesin hemen hazırlanmasını ister. Beş-on dakika içinde toparlanıp ailece Fâtih'e giderler. Midhat Efendi, damadını güler yüzlü ve sıhhatli görünce hem hayret eder, hem de sevinip neşelenir. Bahçeye derhal çilingir sofrasını kurar, karşılıklı çakıştırıp konuşmaya başlarlar. Naci bir ara kalkıp odasına çıkar; aradan bir hayli zaman geçtiği hâlde dönmeyince meraklanan Midhat Efendi oğlu Kamil'i gönderir. Kâmil [Yazgıç] yukarı çıkar, eniştesini odasında karyolaya uzanıp sağ elini başının üzerine koymuş hâlde bulur, uyuduğunu zannederek, “Enişte, kalkınız! Babam sizi bekliyor!" diye seslenir. Cevap alamayınca iyice sokulup dürtmek ister, fakat elini dokundurmasıyla tüylerinin ürpermesi bir olur. Eniştesinin vücudu kaskatıdır, hatta soğumaya bile başlamıştır. Korkunç rüyası acı bir şekilde çıkan Midhat Efendi bayılıp düşer, ayıldıktan sonra da boğula boğula, hıçkıra hıçkıra ağlar."
ve fesih!
Nuri Bey:
- "Fırkayı cumhuriyetin tarsini (sağlamlaştırılması) için meydana çıkarmadınız mı? Şimdi bu gaye ne oluyor?"
Gazi:
- "Ne yapayım, arkadaşlar razı olmuyor."
Nuri Bey:
-"Demek ki fırkanızı muhafaza için fırkamızı feda ediyorsunuz!"
Ben:
- "Bu münakaşanın biteceği yoktur. Ortada bir vakıa vardır Biz bu işi yapamayacağımızı söylüyoruz. Bidayette yanlış anlamışız diye kabahati üzerimize alırız. Fakat bizim yapamayacağımızı söylediğimiz şeyi bize yaptırmakta ısrar etmeyiniz. Bizi müstakil bırakınız."
Gazi:
- "Arkadaşlarınızla konuşup bir karar alın."
Münakaşa bitti.
Ertesi günü cuma idi. Cumartesi 15 Teşrinisani istizah (gensoru) oldu. İstizahtan evvel arkadaşlarla görüşüp fesih kararlaştırıldı ve istizahın sonunda, bilmünasebe (bu münasebetle), böyle bir fırkanın mümkün olmayacağı, muhal (imkânsız) olduğu söylenildi.
Pazar günü, feshe karar verildiğine dair vesikayı Nuri Bey'le beraber akşam saat 5'te Gazi'ye götürdük.
