Yusuf Bayer
@ysfbyr
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yahya Kemal'in kaleminden bir bozgunun kaybettirdikleri
"Viyana'ya 1683 Eylül'ünde girseydik şu son iki buçuk asırlık siyasi, askeri, ictimai, mali, iktisadi felaketlerimizin läakal onda sekizi väki olmazdı ve Rumeli Türklüğü şimdi, bu 1930 senesinde lâakal Tuna ve Sava'n'n ötesinde kahir bir ekseriyetle hakim bulunurdu, fikrindeyim. Bu bir tefelsüf değil, siyasi tarihin kıymeti şaşmaz vesikalarının bir hükmüdür."
Ama olmadı! Merzifonlu Kara Mustafa Paşa'yla bazı kumandanlarının hataları ve Kırım Hanı'nın ihaneti yüzünden, o muhteşem ordu, bütün ağırlıklarını olduğu gibi terk ederek perişan bir halde ric'at etti.
Basiretsizlik, kibir, ihanet ve büyük bozgunTarih
Yıl 1683. Eylül başları. Ordu-yı Hümâyun Viyana önlerin de; hücum emri verilse şehir belki yirmi dört saatte düşecek. Ancak Serdar-ı Ekrem Merzifonlu Kara Mustafa Paşa gereksiz yere zayiat vermemek için "Beç Kızılelması"nın kendiliğinden düşmesini bekliyor. Bu arada Avrupa'nın dört bir tarafından Vi- yana'yı kurtarmak için Alman ordusuna katılmak üzere çeşitli büyüklükte ordular yola çıkarılmıştır. Polonya kralı III. Jean Sobiesky de kırk bini süvari, yüz otuz beş bin askerle yoldadır ve Alman ordusuyla birleşmek üzeredir. Ordusunun gücünden son derece emin olan ve müttefikleri küçümseyen Merzifonlu ise Tuna üzerindeki İskender köprüsünü korumakla görevli Kırım Hanı Murat Giray'ın kendisine karşı derin bir kin beslediğinden habersizdir.
Murad Giray, mağrur Merzifonlu'ya kendince ders vermek için müttefik ordusunun köprüden geçmesine seyirci kalır ve aptalca ihanetini iki ordu Kahlenberg'de korkunç bir meydan savaşına tutuştuktan sonra da sürdürür. Aslında kıymetli bir vezir olan ve sağ kanada kumanda eden Uzun İbrahim Paşa da henüz bozgun başlamadığı halde sebepsiz yere ric'at edince müttefik ordusu merkeze yüklenerek Ordu-yı Hümayun'u geri çekilmek zorunda bırakır (12 Eylül 1683). Viyana kurtulmuştur.