Belirsiz durumlarda bir şey yapma dürtüsünü hissederiz; herhangi bir şey –bir işe yarasa da yaramasa da... Sonrasında herhangi bir şey düzelmese bile kendimizi daha iyi hissederiz. Genellikle tam tersi olur. Özetle, fazlasıyla çabuk ve sık harekete geçme eğilimdeyizdir. Bu sebepten durum belirsiz olduğunda durumu daha iyi değerlendirebilene dek bir şey yapmayın, hiçbir şey yapmayın. Kendinizi zapt edin. “İnsanlığın en büyük talihsizliği odasında sakin sakin duramamasıdır” diye yazmıştı Blaise Pascal. Bunu evinin çalışma odasında yazdı.
Sıfır risk düşüncesiyle vedalaşın. Hiçbir şeyin -birikimlerinizin, sağlığınızın, evliliğinizin, dostluklarınızın, düşmanlıklarınızın, ülkenizin- kesin olmadığıyla yaşamayı öğrenin. Ama oldukça tutarlı olan bir şeyin varlığıyla avunun: Kendi mutluluğunuz. Araştırmalar, ne lotoda milyonlar kazanmanın ne de felç geçirmenin memnuniyetinizi uzun vadeli değiştirmediğini gösteriyor. Mutlu insanlar, başlarına ne gelirse gelsin, mutlu kalıyor; mutsuzlar da mutsuz
Kader bize ne iyilik yapar ne de kötülük. Bize yalnızca malzemeyi sunar ve ondan daha güçlü olan ruhumuz bu malzemeyi alıp kendi hoşuna gittiği şekle sokar. Ruhumuzun mutlu ya da mutsuz olmasının tek nedeni yine kendidir. Dış etkenler renklerini ve kokularını kendi iç durumumuzdan alır. Tıpkı giydiğimiz kıyafetlerin bizi kendi ısılarıyla ısıtmaması, bize ait olan ısıyı koruması gibi.
Sayfa 112
İnsanın kendi eğilimlerine ve mizacına gereğinden fazla bağlanmaması gerekir. Bizim asıl niteliğimiz çeşitli durumlara uyum sağlamayı bilmemizdir. Zorunluluk yüzünden bir tek var oluş şekline bağlı kalmak ve boyun eğmek var olmaktır ama yaşamak değildir. En güzel ruhlar en fazla çeşitlilik ve esneklik gösterebilen ruhlardır.
Sayfa 220