Yusuf Filiz
@ysflz
Elhamdüllilah
•Part time okur
•İnönü Üniversitesi|Psikolojik Danışmanlık
Şu anda okuduğu kitap
Varlığıyla eksiltenlerin yanında yarım kalmaktansa, hiçliğin tamlığında durmak evladır.
Reklam
Geride bir yerde kaldım ben. Dünde kaldım. Üzerinden ne kadar zaman geçerse geçsin önemi yok. Dünde kaldım.
Biz zannediyoruz ki insan ölünce çürümeye başlar. Doğru değil.
İnsan doğduğu andan itibaren çürümeye başlıyor. İnsarı çürüten ölüm değil, hayattır.
Hayatın bir döneminde farkına varmadan kendi ayaklarımızla düştüğümüz ecel gibi bir yer var. Ne ileri gidebildiğimiz ne geri dönebildiğimiz bir yer orası; kocaman bir boşluktan ibaret.
Yaşamak için de, ölmek için de geç kaldığımız yer. Zamanın hükmünü yitirdiği bir durağanlık. Birbirine çok benzeyen sokaklarda yön duygusunu yitirince yaşadığımız kaybolma hissi. Bomboş, ses-siz, her yere uzak. Her yere, insanın kendi varlığına bile uzak. Bir rüyada konuşmak, bağırmak için ağzını açtığında sesinin çıkmaması hali. Adımların gitgide ağırlaştığı yer.
Kötü biten hikâyeleri anlatmanın en zor yanı, neresinden başlayacağını bilememektir.