Bununla beraber hoşnutsuzluğun gelişmesinin maddi olayların mutlak büyüklüğüne değil, daha çok bu mutlak büyüklüğün özel bir işlevine bağlı olması da muhtemeldir.
Her zaman bir çözüme yaklaşabiliriz ama asla başarımızdan memnun olamayız. Arayış her hâlükârda devam edecektir; ancak iş birlikçi bir birey için bu ortak durumumuzun gerçek gelişimine yönelik umutlu ve katkılı bir arayış olacaktır.
Diğer yandan hayatın sorunlarına aktif olarak saldıran insan ise takvimden her yırttığı sayfanın arkasına günlük bazı notlar aldıktan sonra düzgünce diğerlerinin yanında dosyalar. Bu notlarda yazılanlar dolu dolu yaşadığı hayatı yansıtır ve o da bunlara gurur ve keyifle bakabilir. Yaşlandığını fark etmesi onun için neyi değiştirecektir? Gördüğü gençlere imrenmek veya geride kalan gençliğine nostaljiyle bakmak için bir nedeni var mıdır?