Şöyle diyordu bir yerde:"Nedir yaşam? Bir delilik! Nedir yaşam? Bir yanılsama! Bir gölge! Bir masal! En önemli şeyin bile önemi yok, çünkü bir rüyadır bütün yaşam..."
Onların duaları, döktükleri göz yaşları boş mudur? Sevgi, sonsuz bir sevgi herşeyi yenmez mi ?
Hayır, mezarın içinde saklı olan yürek ne kadar ihtiras, ne kadar günahkâr, ne kadar fırtınalı olursa olsun, o mezarın üzerinde yetişen çiçekler bizlere o saf gözleriyle sakin sakin bakarlar. Onların bize anlattıkları yanlız sonsuz bir huzur değildir,yanlız herşeye "ilgisiz" kalan doğanın derin sakinliğini anlatmazlar.
Onlar aynı zamanda bize yüreklerin kavuştuğu o sonsuz barışı, o ölümsüz hayatı da anlatırlar!
Ağlamak, uğradığımız felaketlere karşı vücudumuzda kalan son gücün çığlığıdır.
Ağlayamadığımız zamanlar, bizde o gücünde yok olduğu zamanlardır ki, onun yerine geçen etkili sessizlik, en şiddetli acının yarattığı göz yaşlarından daha yakıcıdır.