Üzülüyorum yani bu yaşata elimin tutun kokmasından, nefesimin soğuk adımlarımın ağır olmasından acım yaşadıklarıma değil yaşıyamadıklarımadır bir kenarda donmaktan, drurup durup hiçlikliğe karışmaktan hiç yoktan yere patlayıp pişmanlık duymaktan her şeyden öte bu varlığın içinde yok almaktan. Biz bir liman gibiyiz çok şükür hayatta yorulan bunalan gelip biz de dinlenip yoluna devam ediyor.