Seda Dağdelen
@yucesedaa
Her kitap, başka bir Seda’yı gün yüzüne çıkarıyor. Unutmamak için burdayım, kitapların bendeki tesiri burada! Peki, sen hikayelerin neresindesin?
Öğretmen
Lisans
Dubai
İzmir
57 okur puanı
Ekim 2024 tarihinde katıldı
Reklam
Bir Duygu Atlası: Cumhuriyet’in İlk Sabahı1000Kitap
Cumhuriyet’in İlk Sabahı…
Bu kitapta sadece bir hikayeyi değil, içimde yeniden doğan bir duyguyu yaşadım. Şermin Yaşar’ın o yumuşacık anlatımıyla, İlber Ortaylı’nın bilgece çizdiği tarihsel çerçeve birbirine öyle güzel dokunmuş ki, satır aralarında hem geçmişin hem bugünün sesi yankılanıyor.
Kitabın başında, o küçük çocuğun Ankara’daki dünyasına adım atıyoruz. Bir yandan savaşın gölgesi, bir yandan bilinmeyen bir kelime: Cumhuriyet.
O kelimenin anlamını kimse tam bilmiyor ama herkes onun güzel bir şey olduğuna inanıyor. O inanç, yoksullukla yoğrulmuş, umutla ayakta kalmaya çalışan bir halkın kalbinden doğuyor.
Sayfalar ilerledikçe, babası cephede olan küçük bir çocuğun her geçen trende babasını arıyoraması, cepheden dönen her askere “Babamı gördünüz mü?” diye sorması; o kadar saf, o kadar derin bir umutla beklemesi…
Ama kimse tanımıyor, kimse görmemiş. Bu sahnelerde içim burkuldu; o çocuğun bekleyişinde sadece kendi babasını değil, savaşta kaybolan bütün hayatları hissettim.
Yıllar sonra, Meclis’in açılışında o çocuk artık büyümüş bir mektepli olarak Atatürk’ün karşısına çıkıyor. Yine aynı soruyu soruyor, bu kez sesi daha titrek:
“Herkese soruyorum ama kimse babamı tanımıyor… Siz cephede babamı gördünüz mü?”
Atatürk’ün verdiği cevap kitabın en vurucu, en sarsıcı anıydı:
“Ben cephede bütün babaları gördüm. Senin baban Cumhuriyet’tir.”
Bu cümlede öyle güçlü bir anlam var ki… Okurken kalbimden bir şeylerin koptuğunu hissettim.
Cumhuriyet, o anda bir yönetim biçimi olmaktan çıkıyor; bizi büyüten, bize kim olduğumuzu hatırlatan bir baba, bir sığınak, bir umut oluyor. Sonra da o mektepli çocuk bir Cumhuriyet öğretmeni…
Kitabın her sayfasında halkın nasıl mücadele ettiğini, yokluk içinde bile nasıl inançla, nasıl yürekle direndiğini okurken boğazım düğümlendi. Bazı bölümlerde
Orta Zekâlılar Cenneti1000Kitap
Zülfü Livaneli’nin Orta Zekalılar Cenneti, her denemesiyle ayrı bir dünya açan, akıcı ve su gibi akan bir kitap. Kitap, yalnızca anlatılan fikirler veya gözlemler bütünü değil; insanın kendi hayatını, toplumun sıradanlığını ve küçük mutlulukların değerini sorgulamasına imkân tanıyor. Her deneme, ayrı bir ton, ayrı bir renk ve ayrı bir duygu taşıyor; bazen gülümsetiyor, bazen düşündürüyor, bazen de hüzünlendiriyor.
Livaneli’nin dili yalın ama derin; öyle bir akıyor ki, okuyucu neredeyse sayfaları çevirmeden duramıyor. Denemelerdeki gözlemler, küçük ayrıntılar ve sıradan yaşam kesitleri, basit görünen ama dikkatle bakıldığında anlam yüklü mesajlarla örülmüş. Kitap, okura hem bir ayna hem de bir pencere sunuyor: Bir yandan kendi hayatını görüyor, bir yandan başkalarının dünyasına bakıyorsun.
Her denemede, Livaneli’nin mizahi ve sıcak bakışıyla, hayatın karmaşıklığı sade bir şekilde aktarılıyor. Orta zekalıların dünyası, aslında derin ve çoğu zaman unutulan değerlerle dolu; kitap, bu dünyayı hem eleştiriyor hem de övüyor. Su gibi akan anlatımı sayesinde, okurken zamanın nasıl geçtiğini fark etmek neredeyse imkânsız; okur, Livaneli’nin gözünden dünyayı izlerken hem eğleniyor hem de düşünüyor.
Orta Zekalılar Cenneti, basit gibi görünen yaşamların ardında saklı kalan zenginliği ve Livaneli’nin insana dair içten bakışını ustalıkla sunuyor. Her deneme, ayrı bir tat bırakıyor; her sayfa, okuru hem düşündürüyor hem de keyifli bir yolculuğa çıkarıyor. Bu kitap, sıradan görünen hayatların aslında ne kadar değerli ve anlamlı olduğunu hatırlatan, akıcı ve unutulmaz bir deneme deneyimi.
Kitabın üzerinden yaklaşık on beş yıl geçmiş olmasına rağmen, Livaneli’nin gözlemleri ve tespitleri şaşırtıcı bir doğrulukla güncelliğini koruyor. Türkiye’nin gerçekleri, acıları ve toplumsal gündemi
Reklam