Yunus
@yunusblock
Neye yarıyor geçen bu yıllar ve ne bekliyordum ki zaten hayattan? Hayatım ne olduğunu ve nerede bulacağımı bilmediğim bir arzunun gölgesini kovalayarak geçti.
Park sessiz ve yağmurlu, boş. Soğuk havaya rağmen şort atlet koşan genç kadınlar ve erkekler var sadece, yağmura aldırmıyorlar, kulaklıklarını takmışlar, koşarken mutlu mutlu müzik dinliyorlar, insanlar gerçekten bu kadar kolay mutlu olabiliyorlar mı, nasıl olabiliyorlar merak ediyorum.
O sana bakmaktadır bu sırada ve sana bakarken yüzü batmakta olan güneşi içine çekmiş gibi aydınlanmıştır.
Sevmek acı bir arzu derler, sevilmiyor sevenler. Ağlayan şu gözlerim be güldü ne gülecekler.
herkes kendini haklı çıkarmak için, hayatla neden baş edemediğini kendine açıklamak için, neden kaderin kazandığını ve kendilerinin kaybettiğini kendilerine ispat etmek için bir şeyler buluyor. Başka türlü nasıl yaşayabilir ki insan?