Garip kaldım köşelerde dert oldu
Ellerin vatanı bana yurt oldu
Yazan ne güzel yazmış 🚬
Ben başkasında çoğalmaktansa
Sende tükenmeyi seviyorum
Başka gönüllerde gökyüzü olmaktansa
Senin çorak topraklarında
Yaşamayı istiyorum.
Ben bir hayat değil
Gözlerinle her şeyin
Gözümden düşmesini seviyorum.
O kapıdan çıkarken
Boşvermişliğim yok mu
O kapıda bırakmışım tüm meskenleri
Başkaları bana yurt olsa ne fayda
Sen benim kalbimken
Sokaklara meydan okumayı seviyorum
Pınar Arslan
Reklam
Şehit PÖH Emre ALBAYRAK'ın eşi İrem ALBAYRAK'tan.
Canımın içi Emre’mle 2016 senesinde dershanede tanıştık. Lise bitmiş mezuna kalmışız. Dershanenin ilk dönemi Emre üç arkadaşıyla birlikte bir sınıfta duruyordu ben de önlerinden geçtim. O sırada Emre gözünü ayırmadan bana bakıyordu bir şey diyecekmiş gibi. Tabii o zamanlar yaş 17-18. Ben de önünden geçerken ne bakıyorsun diye tersleyerek sınıfa gittim. O da peşimden geldi, ders zili çalmamış Emre de geldi bir bakar mısın diyerek sınıftan çıkardı beni konuşmak için. Ben de gittim sonra dedi ki benim de bacım var eğer rahatsız ettiysem bir daha bakmam dedi. O ana kadar hep ters davranıyordum öyle deyince ne kibar ne şerefli bir çocuk diye oracıkta aşık olmuştum akşam hemen anneme anlatmıştım. O sırada Emre hiç bana bakmıyor bu kez ben sürekli bana baksın diye ona bakıyorum derken meğer o sırada o da sınav listelerinden sınıf listemden adımı soyadımı arıyormuş meğer hala. Daha birbirimizin adını da bilmiyorduk birbirimizi sevdiğimizde. O zamanlar instagram kullanıyoruz ben de bir umut belki hesabımı bulur diye herkese açık bir hesap kullandım şarkılar atıyordum hikayeme. Sonra bir gün fake bir hesap mesaj attı benimle konuşmak istedi. Konuşma akışında neden kendi hesabından yazmadığını sorduğumda polis olmak istiyorum arkamda birini bırakmak istemiyorum demişti bu şekilde uzak tuttu kendini bir süre. Sonra kendi hesabından mesaj attı derken tanıştık görüşmeye başladık. Her teneffüs beraberiz, sınıflarımız ayrı olduğu için hocalardan izinler alarak aynı sınıfa geçmiştik. Bu arada sonradan anlatıyordu bana Emre, daha tanışmadan adımızı bile bilmiyorken annesini dershanenin önüne getirmiş bak sevdiğim kız bu evleneceğim kızı buldum diye göstermiş. Velhasıl ilk dönem ygs sınavı vardı Emre ders çalışmayı sevmezdi hep benim için geldiğini söylerdi dershaneye. Ama çok akıllıydı
...burda yazdıklarımın hepsi, her şeyden önce kendi nefsime bir hatırlatmadır. Kimseye ders vermek için değil; unutan, hata yapan ve yeniden toparlanmaya çalışan kendime söyleyişimdir. Çünkü insan, en çok bildiğini yaşamakta zorlanır. Her cümlede önce kendimi uyarıyor, kendimi sorguluyorum. Eğer bir faydası olacaksa, önce beni değiştirsin. Rabbim, bize hakikati bilmeyi değil, ona teslim olmayı; doğruyu görmeyi değil, onunla yaşamayı nasip etsin. Bizi dünyanın geçici aldanışına kapılanlardan değil, huzuruna gerçek kazananlar olarak varan kullarından eylesin, bildiklerimizi yaşamayı, düştüğümüzde yeniden doğrulmayı ve bizi aldananlardan değil, gerçek kazananlardan eylesin. Amin.Ey nefsim! Dünya sana ebedi bir yurt değil; geçici bir konaktır. Aldanma, oyalanma, erteleme! Bildiğin hakikati yarına bırakma.çünkü yarının sana ait olduğuna dair hiçbir söz verilmedi. Ölüm ansızın gelir, hesap ise mutlaktır. Gün gelecek; perdeler kalkacak, gizlenenler ortaya çıkacak ve herkes kazandığıyla da kaybettiğiyle de yüzleşecektir. O gün "Keşke..." diye dövünenlerden değil; tevbe etmiş, Rabbine yönelmiş ve O'nun sonsuz rahmetine sığınmış kullarından ol. Çünkü gerçek kazanç, Rabbini razı etmiş bir kalple O'na kavuşabilmektir.
Karstadır Ani şehri
Gel gezelim Türkiyemizi güzel ülkemizi
Öğrenelim yaşadığımız şehri ve tarihimizi
Hiç gezdinizmi Karstaki Ani şehrini
Selçuklu motifleri çağırıyor bizleri
Ani şehri Karsın güneydoğusunda
Bir zamanlar başkentti Ermeni krallığına
Önemli bir ildi Ani şehri dünyada
Ermeni ve urartular yaşadı bu sokaklarda
Kırk kapılı şehirde şimdi hüzün hakim
İpek yolu üzerindeydi benim güzel şehrim
Şimdi derki yıkık bir viraneyim
Eskiden muazzam bir ihtişama sahiptim
Dinlemesini bilirsek nice sesler duyarız
Açarız tarihi ibret ile bakarız
Okudukça hüzünlenir gözyaşı akıtırız
Gezdikçe ülkemizi eskileri anımsarız
Ani şehri bir zaman ermenilere yurt oldu
Dünya mirasıdır bu toprak koru onu
Şehirlerin tarihi var oku öğren bil bu yurdu
Ülkemin her karesi zenginlik dolu
Reklam
Reklam