Saat gece 04.20, uykudan hatırlamadığım bir rüya sonucu uyandım. Uyandığım da hissettiğim ilk şey odadaki kocaman yalnızlığım oldu sonra ısırmaktan mosmor olmuş, şişmiş acı içindeki dudağım. Aklıma sen geldin. Yanımda olamayışın, olmak istemeyişin, aramamıştım hiç bir gece seni böyle… Uzun bir süreden sonra ilk defa kendime yetemediğimi hatırlattı bu acı. Dudağıma değsin istedim dudakların dinsin bu acı dudakların da. Ne kadar acı bir şey, ‘’insan kendi dudaklarını öpemiyormuş.’’…