Yusuf Vural
@yusufvural
Şu anda okuduğu kitap
Zaman hiddet ve önyargıyı dindirdiğinde, akıl, yanlış beyanların maskesini düşürdüğünde, o zaman terazisini eşit tutan adalet gözetiminde geçmişteki kınama ve övgülerin çoğu taraf değiştirmek zorunda kalacaktır.
Reklam
Açan çiçekler bile sonunda dağılacak.
Kim var dünyamızda değişmeyecek?
Karmanın derin dağlarını geçerken bugün
Sığ rüyalara kapılıp,
Kanmayacağız.
İnsanların büyük çoğunluğu Kamala, düşen bir yaprak gibidir, kapılıp gider rüzgarın önüne, havada süzülür, dönüp durur, sağa sola yalpalar vurarak iner yere. Pek az kişi de vardır, yıldızlara benzer, belli bir yörüngede ilerler durur, hiçbir rüzgar varamaz yanlarına, kendi yasalarını ve izleyecekleri yolu kendi içlerinde taşırlar.
Dışarıdan gelen bir fikrin, bir inancın yahut bir sanatın uzak menşeine duyulan o derin çekim; zira yabancı bir esere kapılanlar, çoğu zaman ellerindeki bilginin hakikatin yalnızca bir gölgesi olduğundan, zaman ve mekan boyunca süzülüp değişmiş, eksilmiş bir suret olduğundan kaygı duyarlar. Bu yüzden kaynağa, kültürel yeniliğin ya da her neyse, aslında yaşandığı yere özlem duyarlar, orada onu ya ilk haliyle yahut hiç değilse geriye kalan izlerle temaşa edebileceklerine inanarak.
Bundan bir milyar yıl sonraki evren hakkında kurgusal ya da matematiksel-kavramsal öyküler anlatabildiğimiz için [...] cesedimiz yakıldıktan sonraki pazartesi sabahını gözümüzün önünde canlandırabildiğimiz için; "eğer"li cümleler kurabildiğimiz [...] şimdiyi ve geleceği kendi irademizle yeniden inşa edebildiğimiz, değiştirebildiğimiz için, pratik gerçekliğin belirleyicilerini değiştirip başka yol haritaları çizebildiğimiz için, varoluş deneyimlenmeye değer bir şey olmaya devam ediyor. Gramer umuttur. [...] Bu deneyim bir mucizeden farksızdır. "Olmak" fiilinin, onun "olmalı" ve "olacak" çekimlerinin gelcekte alacağı anlamları düşünün; bilinmeyenin haritasını oluşturan korku ve ümit, yenilik ve icat bu anlamlarla nefes alır.
Reklam