her kapı aralığına bir havlu sıkıştırdım
girme dedim havaya
yok sana bir faydam
evin tüm perdelerini kapattım
git dedim ışığa
ne biri girecek burayane de biri çıkacak
Derdimin dermanı olacağını bilsem, kalbimin, aklımın yükünü ona boşaltırdım. "Nasılsın?" sorusu bazen/çoğu zaman hiç yerini bulmuyor. Aklımdan geçen kamyonlar dolusu keder yüklü cevap, ağzımdan çıkan ise kuru bir "İyiyim," oldu. Oysa ne çok ihtiyacım vardı anneanne sıcaklığına. Şöyle yatırsın beni göğsünde, yumuş yumuş elleriyle okşasın saçlarımı. Unuttursun bütün dertlerimi.