Yusuf Atılgan, Aylak Adam romanında, modern dünyanın yeni bir tip ürettiğini ima eder: Sinemadan çıkan insan! (...) Sinema salonunun bir mabedi andıran yapısı, gaileden ve gündelik olandan izole hali; izleyiciye soluklanma, durup düşünme, hissetme imkânı verir.