Suçumuzu bilmiyoruz ama doğduğumuzdan beri yargılanıyoruz sanki. Cahil olduğumuza hükmedilip okula gönderiyorlar; karışmış kafalarla daha da cahil olarak dönüyoruz eve.
Parasız kalacağımız hükmediliyor ve işe giriyoruz ; çalıştıkça yoksullaşıyoruz.
Yoksullaştıkça daha çok çalışmamız gerekiyor.
Yalnız olduğumuza karar veriliyor, eğlenceye mahkum ediliyoruz. Ne bu mahkemeye çıkma nedenimizi biliyoruz, ne mahkemenin adresini ve işleyiş mekanizmasını ne de suçumuz hakkında bir bilgimiz var. Hükmü de bilmiyoruz aslında. Yaşayarak görüyoruz. Bedenimizdeki fiyakalı ama kalıcı hasarlardan anlıyoruz onu da. Bu da bir bilgi ama şifası yok; işe yarar tüm diğer bilgiler gibi.