Ruberu
@zariffmavi
null
Varım, ey kaygılıŞiir
Varım, ey kaygılı. Duymaz mısın,
koşarım bütün duyularımla sana, bak?
Yüzünün çevresinde uçarlar apak
duygularım, kanatlanır da ansızın.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Dördüncü AğıtŞiir
Ey hayat ağaçları, kışınız ne zaman?
Biz uyumlu değiliz. Sezgili değiliz
göçebe kuşlar gibi. Geri kalmış, gecikmiş,
yellere zorla yükleriz kendimizi;
ve güler yüz görmeyiz konduğumuz göllerden.
Tanrı'm, sen büyüksün.
ÖYLE büyüksün ki, nerdeyse yok olurum ben,
yakınlarına gelip durduğumda.
Öyle karanlıksın ki; benim azıcık aydınlığımın
hiçbir anlamı yok eteklerinin ucunda.
Yaşamıyor kimse hayatını.
İnsanlar tesadüflerden ibaret, sesler, parçalar
günlük hayatlar, korkular, birçok küçük mutluluklar,
daha çocukken kıyafet değiştirmiş, mumyalanmış,
maske olarak geçerli, suskun suret olarak.
Muhtacım sana o zaman, ey bilen kişi,
her kederin uysal kardeşi,
sen ey derdimin sessiz şahidi,
sen Tanrı, su ve ekmek gibi gereksinim duyduğum.