Dünyanın bütün makamları, rütbeleri o mermer tezgahta son bulur.
Gecenin en zifiri anı, şafağa en yakın olan zamandır.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Kapitalizm bizi sadece cebimizden vurmadı, ruhumuzu da satın aldı. Daha çok tüketmeyi, daha lüks yaşamayı bir başarı kriteri olarak önümüze koydular.
Hayat, saniyelerin arka arkaya dizilerek ölüme doğru koştuğu bir şerittir
Rehavet, inancın en sinsi düşmanıdır.
Kendime ilk kez ayrılmayı önerdiğim zaman bunları düşünmüyordum bile. ‘’ erkekliği ve kadınlığı hükmettik ‘’ diye bir mısra yazdım. Ne güzeldi ama, bundan daha açık olabilir miydi ruhumun hapisleri. Dünya ilişkilerindeki aşk araştırmakla ilerler. Çok yakında bir menzil vardır. Her şey orada ne bulacağına bağlıdır. Kişiye ya yol verirler sahrasına varsın, ya da ipini bir taşa bağlarlar, önüne incik boncuk koyarlar. Oraya varıncaya dek en onarılmazı; kalbin ucu hesap yapmaya başlamışsadır. O zaman mutluluklar bir baş ağrısı gibi gelir bir evin yıkılması gibi de çeker gider.
