Kübra Kuştul
@zatialiniz
Gönlümüzün aydınlığa ihtiyâcı var.
Öğretmen
Lisans
Bursa
9 Eylül 1993
101 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Bir Anadolu kasabasında geçen ,başlangıçta gelin kaynana mücadelesi gibi geçecek zannedilen fakat derin sosyolojik ve psikolojik anlatımı ile sizi sarsan etkileyen, aynı zamanda huzursuz eden bir eser “El Kızı” Toplumun kadından bekledikleri, hayat içindeki rolü falan filan diye rol kesip kitabın önemini düşüremem. Orhan Kemal kitaplarında bolca bulabileceğiniz adaletsizlik kavramı bu kitapta da es geçilmemiş. Eziksen, yalnızdan “el”sen sana el uzatana da dikkat etmek lazım. Kadın sorunlarını irdelemesi; kadının toplumdaki rolü duruşu aile içi hiyerarşi gibi konular uzun uzun ele alınan “el kızı “ inanılmaz bir eser. Toplumsal baskıların kadın hayatındaki izlerini sade ama sert bir şekilde anlatan etkileyici bir eser.
“Bakmak, Her Zaman Görebilmek Değildir" Nora'nın umutsuzluk dolu ruh halinden, umut dolu "kendi" yaşamına uzanan aydınlanma yolculuğunu anlatan ilham verici bir eser, özetle; içinde bulunduğumuz durum ve seçimin aslında bizim için en doğrusu olacağını sezdiriyor. İnsan bazen, uzaklarda ve gerçekleşmeyende anlam arıyor. Halbuki yaşamımız; eksiklikleriyle, hatalarımızla, doğrularımızla, sahip olduklarımızla güzel. Ve "bizim" olan yaşamımız aslında çok güzel...
Çocukluğun masumiyetini sevgiye aç ve zeki Zeze'nin anlatımıyla, onun dünyasına girerek deneyimleyeceksiniz. Kalabalık ailesi içerisindeki yalnızlığına çokça değinilmiş..
Küçücük bir yüreğin içindeki kocaman dünyaya ortak olacağınız bir roman. "En çok ne seversin?" "Seni, Portuga." "Hayatın şefkatli yanını bana sen öğrettin, sevgili Portuga"
Hikâyenin ilerleyişinde "daha ne kadar kötü olabilir ki?" düşüncesine kapılıp, daha da kötüsü olabilirmiş duygusunu en iyi anlatan kitap "Yaşamak". Yu Hua, insanın hayatta kalma mücadelesini öyle doğal, öyle yalın bir dille anlatmış ki, Fugui’nin yaşadıklarını sadece okumuyor, sanki onunla birlikte yaşıyor gibiydi. Olaylar dramatize edilmeden, hatta zaman zaman duygusuz bir soğukkanlılıkla aktarılmış. Ama belki de bu yüzden bu kadar etkileyici. Hayat da böyle değil mi zaten? Acılar bir anda gelip insanın üzerine çöker, biz de alışmaktan başka bir şey yapamayız. Bu kitap şunu düşündürdü: İnsan ne kadar kaybederse kaybetsin, yine de yaşamaya devam ediyor. Fugui’nin her şeyi kaybettikten sonra bile hayata tutunması, insanın ne kadar güçlü olduğunu gösteriyor. Ama bu bir zafer mi, yoksa kaderin kaçınılmaz bir oyunu mu, emin değilim. Kitabı kapattığımda içimde buruk bir his kaldı. Çünkü Yaşamak, sadece bir roman değil, hayatın ta kendisi..
Ahmet Hamdi Tanpınar’ın gezdiği,yaşadığı 5 şehir ; Ankara, Erzurum, Konya, Bursa ve İstanbul anlatılıyor. Kitapta şehirler tarihleri ,orada yaşayan önemli şahsiyetleri, mimari eserleri ayrıntılı bir şekilde ele alınmış.
Daha önce hiç Ahmet Hamdi Tanpınar okumayan biri olarak, başta ağır gelse de dili kitabı yarım bırakmayıp sonuna kadar okudum. Dili, kelimeleri ağır olsa bile okuyun ,çünkü insan okurken birçok şey öğreniyor ve kelime dağarcığı gelişiyor. Bu şehirleri daha yakından tanıyor. Bu beş şehirler arasında en etkilendiğim şehir tabi ki Bursa yaşadığım yerdende kaynaklanıyor olabilir ..
Evliya Çelebi Bursa’dan bahsederken “ruhaniyetli bir şehridir” der..
